Motorrijden in groep; het gebeurt zowat elk weekend en dat is helemaal niet zo verwonderlijk, want met een paar vrienden samen van je hobby genieten is nu eenmaal leuk. Zeker als je daarbij wat veiligheidsregels in acht neemt: in groep rijden vraagt nu eenmaal meer aandacht dan indien je moederziel alleen de baan opgaat.

Vraag het maar aan ervaren motorrijders: allemaal zullen ze je weten te vertellen dat in groep rijden heel anders is dan alleen de hort opgaan. Toch zijn heel wat tochten reeds op een minder plezierige manier geëindigd, zijn er harde woorden gevallen tussen de beste vrienden en ongelukken die te vermijden waren hebben jammer genoeg toch plaatsgevonden… En dat alleen omdat de deelnemers aan de rit geen weet hadden van enkele kleine handigheidjes die je bij het rijden in groep maar beter in gedachten houd.

Je ervaring is de som van al je reeds begane stommiteiten, hield mijn voormalige werkgever me te pas en ten onpas voor. En gelijk had hij. Niet alleen over het feit dat hij zelf op die manier heel veel ervaring had opgedaan, maar ook dat iedereen uit zijn minder fortuinlijk afgelopen avonturen wat kan leren. Zo begon ik ooit eens aan een tocht met een paar vrienden zonder het adres van ons einddoel te kennen. Na enkele kilometers raakte onze groep verzeild in een reusachtige file, waardoor we elk apart onze weg zochten. Toen ik eindelijk terug vrij baan had, was er geen enkele motor meer in velden noch wegen te bekennen. Ik ben dan maar uit pure gramschap op mezelf terstond terug naar huis gereden. Mijn dag was naar de kl… maan en dat heb ik mezelf nooit echt vergeven. Geloof me, ik vertrek nooit meer voor een groepsrit -naar waar en met wie dan ook- zonder de coördinaten van het einddoel of de eventuele tussenstops te kennen…

Nog zo'n regeltje dat je je maar beter eigen maakt, is dat het spreekwoord “doe wel en zie niet om” niet van toepassing is bij het rijden in groep. Regelmatig in je spiegels kijken om te zien wat er achter jou gebeurt is bij het rijden in groep héél belangrijk. Je zou het eerste gezelschap niet zijn dat plots tot de vaststelling komt dat ze de staartrijder op mysterieuze wijze hebben verloren. Onnodig staan wachten tot die er aankomt kan je met een regelmatige blik achterom vermijden, hetgeen de tocht vlotter en aangenamer voor iedereen laat verlopen. En dat is tenslotte toch de bedoeling als je met enkele vrienden gaat motorrijden. Een hekkensluiter aanwijzen voor je vertrekt kan vooral bij het rijden in een grote groep verdomd handig zijn. Dan weet je meteen of je al dan niet aan het staartje van het peloton bengelt…

Raak je ondanks alles toch achterop, dan heeft het weinig zin om als een gek te gaan jagen tot je de groep terug in het vizier krijgt. Om een groep rijdende motorrijders in te halen moet je héél hard aan het gas gaan hangen en maak je pas na geruime tijd weer kans om opnieuw aan te sluiten. In de praktijk kan je maar beter gewoon aan je eigen tempo verder rijden en er nauwlettend op toezien dat je je vrienden niet voorbijrijdt wanneer die ergens op een parking op jou staan te wachten. Ken je je bestemming, dan kom je er beter met wat vertraging aan, dan helemaal niet.

Dat af en toe een blik in de spiegels nog meer voordelen biedt mocht ik onlangs nog ondervinden. Ik maakte samen met mijn vriendin –die nog maar net begint te rijden- een tochtje en was druk doende om de juiste afslag te vinden op een secundaire baan. Wanneer ik de gezochte weg in het oog kreeg maakte ik aanstalten om die in te slaan, toen plots het voorwiel van de motor van mijn vriendin naast mij verscheen. De juffrouw had blijkbaar achter mij aanrijdend een beetje zitten dromen, had mijn remlicht te laat opgemerkt en was natuurlijk veel te laat beginnen remmen. Nog net konden we een botsing vermijden, maar geloof me, we zagen op dat moment beiden nogal witjes achter onze schermen. Vanaf nu zal zij meer afstand houden én zal ik haar verrichtingen achter mij wat beter in de gaten houden, zeker op het moment dat ik van plan ben om een andere weg in te slaan. Gelukkig reden we op het moment van dat voorval netjes in baksteenverband. Mocht dat niet het geval zijn geweest, dan was ze waarschijnlijk tegen mijn achterkant aangeknald en waren we er beiden niet alleen met de schrik vanaf gekomen.

In baksteenverband rijden levert trouwens nog andere voordelen op. Als bestuurder heb je –ook al rij je niet vooraan- een veel betere kijk op het wegdek dat op je afkomt, waardoor je sneller kunt anticiperen mochten de kuilen en bulten wat te gortig worden. Bovendien merk je zo ook sneller of er zich voertuigen voor je bevinden die om één of andere reden in de remmen gaan. Daardoor kan je, met veel meer gemak dan anders het geval zou zijn, je acties coördineren, waardoor je een ongeval kunt vermijden. Eén millimeter vroeger tot stilstand komen of verder kunnen uitwijken maakt tenslotte het verschil tussen een aanrijding en een krappe ontsnapping uit een kritieke situatie…

Dat het rijden in baksteenverband beter niet wordt toegepast indien je je met je gezelschap op bochtige wegen begeeft is duidelijk. Het beste traject om een bocht te nemen ligt namelijk op één lijn en die neem je dan ook beter dan aan de binnenkant of aan de buitenkant van je rijvak te blijven rijden. Op bochtige wegen neem je wat meer afstand van de voor jou rijdende motor en bepaal je zelf de lijnen die je in de bochten wilt gaan rijden. Het traject volgen van de motor voor jou is niet zo'n goed idee, want je weet maar nooit of die op een onbewaakt moment niet in de fout gaat. Gaat het groepje waarin je je bevindt een beetje té sportief aan het gas hangen, dan laat je een gaatje vallen als je het veilig wilt spelen. Mocht één van die heethoofden ten val komen, dan heb je door de grotere onderlinge afstand nog kans om de ravage te vermijden. Een ander systeem is zelf de kop in handen te nemen. In beide gevallen is het raadzaam je eigen tempo te rijden, zoniet komen er zeker brokken van…

Trouwens, van snelheden gesproken: veel te veel motorrijders rijden te snel in groep en doen dat alleen maar om aanzien te verwerven of “om bij de groep te horen”. We herkennen allemaal wel de situatie waarbij de “op kop liggende” motorrijders bij de eerste de beste stopplaats aangekomen aan hun “achtervolgers” zogezegd terloops vragen of ze het gereden tempo goed vonden. Met duidelijk nog een waas van schrik op hun gezicht wordt door die achterblijvers dan meestal groen gelachen en gezegd dat ze het een leuke snelheid vonden. En dat terwijl ze nog staan te beven van de schrik die ze onderweg opdeden in hun pogingen om de kopgroep te volgen… Voor de houding van beide partijen valt geen goed woord te zeggen. Voor de snelle jongens of meisjes is het beter de trager rijdende piloot of pilote in zijn of haar waarde te laten en zo elkanders rijstijl te respecteren, zelfs al heb je een grote bevestigingsdrang en wil je altijd en overal de snelste, de beste of de sterkste in zijn. Bedenk misschien dat iedereen zijn übermannetje vroeg of laat tegen het lijf loopt en je zelfzekerheid zal al snel naar menselijker waarden zakken… Trager rijdende motorrijders zouden er meer overtuigd van moeten zijn dat ze het recht hebben om aan hun eigen tempo onderweg te zijn, zonder dat ze daar commentaar over moeten dulden van wie dan ook.

Aan welke snelheid er ook gereden wordt, de staat van de verlichting van de motoren, de richtingaanwijzers en de goede werking van de stoplichten is cruciaal om veilig op je bestemming aan te komen. Vooral bij het rijden in de duisternis of het donker, richt de achteropkomende motorrijder zich meestal op het achterlicht van de motor voor zich. Maar ook bij klaarlichte dag is dat niet zelden het geval. Aan de hand van dat licht schat je als achterligger de afstand tussen de twee voertuigen in. Als er geremd wordt krijg je ook een indicatie waar en wanneer er ongeveer geremd dient te worden. Voor de knipperlichten geldt hetzelfde; tijdig zien dat er iemand voor je van richting verandert is belangrijk. Zorg er dus voor dat je motor altijd in perfecte staat verkeert en dat je met name de richtingaanwijzers ook altijd correct bedient. Zet ze niet alleen op tijd in werking, maar vergeet ze ook niet op tijd uit te schakelen. Niets is zo verwarrend als achter een voertuig aan rijden dat de gehele weg ten onrechte aangeeft dat het binnenkort van richting zal veranderen…

Grapjes uithalen onderweg kan inderdaad erg amusant zijn, maar weet dat het lachen je snel kan vergaan als het ook maar eventjes tegenzit. Ooit vonden ook wij het buitensporig grappig om –staande voor de rode lichten- de dodemansknop van onze buur te activeren, net voor het licht op groen sprong. Ook het contact van onze voorrem afkoppelen voor we een potje gingen straatracen hebben we op onze lijst van onvergeeflijke doodzonden staan. Om nog maar niet te spreken van het in de maling nemen van onze vrienden motorrijders door eerst bijvoorbeeld onze linker richtingaanwijzer in werking te stellen om vervolgens rechts af te slaan. Leuk vonden we het ook om bijvoorbeeld een viertal keer een rotonde volledig rond te rijden met onze achtervolgers netjes in ons spoor… Allemaal zaken waarmee we destijds heel hard gelachen hebben, maar waarvan we nu weten dat ze –gelukkig maar- goed afgelopen zijn. Inderdaad, je ervaring is de som van al je stommiteiten…