Stilaan bekeken we onze uitrusting, er moest nog veel aangeschaft worden, want wij waren niet voorzien om er drie weken met het tentje op uit te trekken. Van vork en mes tot en met een vuurtje, en zelfs de waslijn, alles werd overlopen.

In mei testten wij de één maal gebruikte tent van Tine haar zoon, een iglo met voortent, niet te zwaar, en toch ruim genoeg om onze bagage ‘s nachts te bergen en komfortabel te slapen. Wij trokken naar de Ardennen aan de Semois, de streek rond Cugnon. Prachtig grasplein op een uitgewoonde camping. Reeds van bij onze stop rond Namen begon het te regenen, en daarna te gieten. Zo erg dat wij onder een brug stopten om er te schuilen.

Toen we in de streek kwamen hielden we halt in Bertrix om ons op te warmen. De test voor de tent was voortreffelijk. Ze zette goed op, alles was Ok, maar de druppelkes vielen op ons hoofd. Het ding was niet waterdicht ! Noodgedwongen hield ik mij ’s morgens bezig met het dichten van de naden met een speciale daarvoor meegebrachte lijm.

Aangezien het een zomertent is had ik daar rekening mee gehouden. ’t Komt erop neer dat onze Ardennenrit nat begon en nat eindigde, zodat we een nieuwe tent kochten ! Maar ik veronderstel dat die groene tent nu wel waterdicht zal wezen. Zolang heb ik eraan gesmeerd !

De eerste km’s testte ik onze veel te zwaar beladen motor op zijn rijgedrag. Ik voer de snelheid stilaan op en ondervond met vreugde dat hoe vlugger ik reed, hoe stabieler mijn brommer zich gedroeg. We reden de A17 af richting Rijsel. Het stopte met regenen, en zowaar bij onze eerste stop na 170 km langs de snelweg, stonden wij met een dampende kop koffie in de stralende zon ! Zalig !

Na 270 km een tankbeurt, en rond 10 uur reden wij de ring rond Parijs af, de N20 op. Die loopt ongeveer evenwijdig met de A10. Het verkeer was matig en minderde naarmate wij Parijs achter ons lieten. Het uitzicht werd mooi en ging over naar licht golvend landschap. Ik kon konstant rond de 140 per uur aanhouden, zodat we goed vorderden. De Kawa reed als een trein. Op de snelweg klommen we zelfs tot 170 km per uur ! 11 uur Orléans, 13.30 uur Vierzon, 15 uur 50 km voor Limoges, 17 uur Thiviers met 760 km op de teller ! Stop aan een zonnig terrasje.

Ik probeerde Piet te bereiken via mijn GSM. Dit vraagt wel om een woordje uitleg. Ergens in het voorjaar plaatste ik een kleine advertentie in Motoren Toerisme, met de vraag om inlichtingen van bikers die door de Pyreneeën trokken. Eén van de reakties kwam van Piet uit Lalinde in de Dordognestreek. Oorspronkelijk had ik de bedoeling om via Bordeaux de Pyreneeën aan te snijden. Wij begonnen echter te twijfelen door de vriendelijke uitnodigingen van het koppel in Lalinde. Piet heeft in Badefols een oude boerderij die hij opknapte, en die hij ingedeeld heeft in "gites". Rondom is er een prachtig grasterrein die hij ter beschikking stelt voor kampeerders. Motominded als hij is wil hij vooral bikers ontvangen. Hij is zelfs bezig met toerritten uit te stippelen voor zijn logé’s.

Tot daar wat vooraf ging. Aldus besloten wij om via Piet en Dominique onze reis te starten. Piet gaf ons over de telefoon nog enige uitleg hoe we hen konden bereiken. De laatste km’s wogen door, en wij arriveerden rond half 8 in Badefols. We vonden het echt leuk om onderaan de helling, waar we links moesten oprijden, een bord te vinden met de belgische vlag en mijn naam erop ! De Kawa lifte zijn neus toen we opdraaiden, als was hij tevreden met de komende rust. We werden er ontvangen op een prachtig terrein door zeer vriendelijke mensen. We voelden ons echt als "god in Frankrijk". Daar de 863 km in ons zitvlak zat, en de eerste apéritief zo in mijn schoenen zonk, hebben wij gekozen voor een gite, en onze tent niet meer opgezet. We hebben samen van het avondmaal genoten en na de nodige bottelkes rode wijn legden wij ons, vermoeid en voldaan te rusten.