’t Is pikdonker als we de smalle weg opdraaien naar het kleine kasteeltje in de buurt van Londerzeel. De regen valt gestaag neer, de struiken langs de rand van de baan druipen van de nattigheid. Niets laat vermoeden dat hier een opwindende motorfiets zal voorgesteld worden. Maar toch is dat zo. Straks gaan we voor het eerst een échte Ducati Desmosedici RR onder ogen krijgen…

Een kleine honderd aanwezigen wachten duidelijk gespannen in de ontvangstruimte van het kasteeltje tot het grote ogenblik is aangebroken. In de tuin staat een grote, spierwitte tent en we vermoeden dat daar het moment suprème zal plaatsvinden. Lang moeten we niet wachten om daar zekerheid over te krijgen. We worden even later inderdaad verzocht ons naar die tent te begeven.

In het halfduister staat iedereen een beetje verloren op wat komt te wachten. We maken een praatje met Pam De Vries, de topman van Ducati North Europe, en komen zo aan de weet dat de stroom is uitgevallen en daarom de voorstelling wat vertraging oploopt. Hij ontkent –fijn glimlachend- dat het niet om één maar om twee motoren zou gaan. In de wandelgangen was er namelijk gesuggereerd dat er ons vanavond niet alleen de Ducati Desmosedici RR maar ook een nieuwe 1200cc metende Superbike geshowd zou worden. Nu ja, we zien straks wel wat er ons allemaal zal voorgeschoteld worden…

Wanneer enkele minuten later het licht aangaat zien we door een wit gordijn een schaduw van een motor. De belichting is goed uitgekiend want de aandacht van de bezoekers wordt helemaal op het silhouet geconcentreerd. Pam loopt naar het spreekgestoelte en verzoekt de aanwezigen te gaan zitten. Zowel in het Nederlands als het Frans –een unicum voor een rasechte Nederlander- kondigt hij aan dat Ducati North Europe de tentoongestelde motor op het laatste nippertje kon onderscheppen, voor hij via Rotterdam naar Amerika zou worden verscheept. Dat is volgens hem de reden waarom de motor voor een beperkt publiek wordt voorgesteld. Wellicht om een stroom van vragen te ontwijken, vertelt hij de aanwezigen meteen dat ook hij en zijn medewerkers over geen verdere gegevens over de motor beschikken dan die die reeds geruime tijd geleden vrijgegeven werden. De prijs die de Ducati Desmosedici RR zal moeten kosten deelde hij wel mee: 55.000 euro, inclusief een racekit en 3 jaar onderhoud… Inderdaad, de MotoGP replica van Ducati koop je niet bepaald voor een prikje. Exclusiviteit is echter gegarandeerd, er worden slechts 3 motoren per dag gebouwd en de eerste exemplaren zullen in de zomer van 2007 beschikbaar zijn voor de eersten die er eentje hebben besteld.

Daarna geeft Pam het woord aan Stéphane Mertens. Dit Belgisch racemonument heeft tijdens zijn immense carrière lange tijd succesvol met Ducati samengewerkt en blijkt niet alleen hard te kunnen rijden maar ook een uitmuntend spreker te zijn. Stéphane schetst het technisch kunnen van Ducati, de nooit aflatende passie voor de sport van het merk en doet dat op zo’n wijze dat de aanwezigen zowat letterlijk aan zijn lippen hangen. Pam neemt daarna nog even het woord om te zeggen dat de motor nu onthuld zal worden en dat er naar hartelust foto’s gemaakt mogen worden. Kijken mag maar aanraken niet…

Terwijl de gordijnen tergend traag worden teruggeschoven doet een rookmachine haar ding. Uit een nevel van spierwitte rook komt de motor langzaam tevoorschijn. Nog voor de contouren volledig zichtbaar worden voltrekt er zich spontaan iets ongehoords. Dit hebben we nog nooit meegemaakt op een voorstelling van een motor: de aanwezigen staan op uit hun stoelen en dringen massaal naar voor en scharen zich rond de motor, als willen ze die beschermen voor de lenzen van de persjongens. Nog net op tijd kunnen we een beeld van de motor maken voor hij omsingeld word door mensen met blinkende ogen en jeukende handen die duidelijk zowat in een staat van opperste opwinding zijn. Het geluk straalt zowat van hun gezicht af… dit zijn allemaal échte Ducati liefhebbers, zoveel is duidelijk.

Tussen de likkebaardende menigte door maken we met veel moeite onze beelden. Tenminste dat proberen we. Iedereen flitst er maar op los, hetgeen het maken van goede foto’s er niet makkelijker op maakt. Na een uur of wat komen er eindelijk gaten in de omsingeling en lukt het ons toch nog om bruikbaar materiaal te maken. De regel in de journalistiek, dat je met veel geduld en boterhammen meestal toch wel krijgt wat je nodig hebt, blijkt nog maar eens te kloppen. Pas wanneer we later, na een natje en een droogje en enkele gesprekken met de Ducati bonzen, naar huis rijden dringt het tot ons door: we hebben een historisch moment meegemaakt. De eerste replica van een MotoGP motor hebben we gezien en ongetwijfeld zullen de andere merken Ducati op deze weg volgen. Beslist iets om wakker van te liggen want de huidige supersportmotoren zijn reeds ongemeen krachtig. Wat de toekomst ons zal brengen is niet echt duidelijk, nu reeds kan geen enkele motorrijder al de kwaliteiten van die motoren op de weg gebruiken. Maar we zien wel, morgen gaat de zon weer op en breekt er een nieuwe dag aan in de motorwereld…