> Home > modellen
Testverslag Kawasaki ZX-10 R
print dit artikel
Foto's: Erik Tanghe

Terwijl de aarde op haar grondvesten kreunde onder de technische specificaties van de pas voorgestelde 2004 versie van de Yamaha R1, vertikte Kawasaki het om op dat moment met het gewicht en het maximum vermogen van hun nieuwste superkanon uit te pakken. Ondertussen hebben ze dat wel gedaan en bewezen daarmee de stelling dat de beste pk/gewichtsverhouding in de motorbranche geen lang leven is beschoren. 170 droge kilo’s en een maximum vermogen van 184 pk zijn de de tot de verbeelding sprekende cijfers waarvoor de Kawa wordt opgegeven. Inderdaad, je vraagt je af of er nog limieten zijn voor die tovenaars die daar in Japan achter de computers zitten…



Met de wetenschap in het achterhoofd dat we aan de test gaan beginnen van de krachtigste motor die we tot nu toe tussen de billen hebben gehad, halen we de ZX-10 op bij de importeur. Op de vraag die men ons daar stelt –of het niet geeft dat het een blauwe is die we meekrijgen- geven we maar nauwelijks antwoord; de indrukwekkende verschijning van de ZX-10R heeft ons al volledig in de ban. De kracht druipt bijna letterlijk van deze motorfiets af, ook al draait de motor niet en staat hij nogal demonstratief de andere kant op te kijken. Het indrukwekkende frame, de grimmig gevormde snoet, de wrange glimlach op zijn lippen, de trots en uitdagend uitgestoken kont, de sierlijk gevormde brandstoftank… Ja, het zal je kind maar wezen…



Van dichtbij geeft de ZX-10R de indruk dat hij een uit de kluiten gewassen supersport is, maar eenmaal in het zadel blijkt hij zo compact gebouwd te zijn dat je hem veeleer een cilinderinhoud van 750 cc zou toeschrijven. De zithouding is sportief zonder écht extreem genoemd te kunnen worden en je moet beslist geen lange wapper zijn om de stuurhelften gemakkelijk beet te kunnen pakken. Toch is de zit ruim genoeg om ook een piloot van respectabele lengte een goede zithouding te bieden. Je voelt je ook meteen zo goed als één met deze Kawasaki want alles is duidelijk ergonomisch vormgegeven. De brandstoftank past niet alleen als gegoten tussen je dijen, maar de motor voelt ook mooi licht aan bij het maneouvreren. Met een opgegeven gewicht van 170 kilogram droog en een laag en centraal geplaatst zwaartepunt is dat ook niet echt een wonder… Ondanks de erg geruststellende eerste kennismaking drukken we toch met héél wat respect de startknop in; tenslotte wekken ook wij niet elke dag in één beweging zo maar eventjes 184 pk tot leven. Dat dat maximum vermogen gemeten is met de invloed van het ram air systeem –dus onder volle druk van de rijwind- wiegt ons echt niet in slaap, want dat we natuurlijk een stevig stukje met de ZX-10R zullen rijden staat vast. Daarvoor zijn we gekomen en daarmee krijgen we het brood op de plank.



Zelfs met je ogen dicht weet je dat je op een Kawasaki sportmotor zit als je in het zadel van een draaiende ZX-10R vertoeft. Van een vriendelijk spinnende viercilinder is hier geen sprake, dit beest grolt zelfs al bij vrijloop vervaarlijk en waarschuwt je er meteen voor de nodige reserves aan de dag te leggen. Even het gas beroeren versterkt deze gewaarwording nog meer: de motor reageert héél alert en dit zelfs bij de kleinste wijziging in de gasstand. Zelfzeker, viriel en ook een beetje dreigend, zo hebben we onze testmotoren het liefst voor we ze tot actie aansporen. De licht bedienbare koppeling en versnellingsbak maken ons het vertrek eenvoudig en daardoor kunnen we ons meteen goed concentreren op de gedragingen van het motorblok. Dat laat zich, ondanks alle beschikbare power, van bij de start heel gemakkelijk rijden, wat zorgt voor een soepel vertrek. De ZX-10R rijdt verrassend gemakkelijk bij lage snelheden en voor we het echt beseffen zijn we de stad uit. Slechts twee versnellingen hebben we daarvoor gebruikt en daarbij hing ons rijbewijs constant aan een zijden draadje. Intussen was bij ons de vraag gegroeid wat het snelheidsbereik in tweede versnelling zou zijn als we de motor tot aan de rode zone lieten doorlopen (in eerste ligt de top net onder de 170). Op een rustig stukje weg hebben we het dan maar uitgeprobeerd en achteraf beschouwd mogen we van heel veel geluk spreken dat we een dergelijke locatie voor dit experimentje hebben uitgezocht. Toen de toerenteller ongeveer 13.000 toeren aanwees prijkte er een snelheid van iets meer dan 210 kilometer per uur op de teller… Zelfs in tweede versnelling rijdend kan je dus op de snelweg een boete oplopen die je levenslang zal achtervolgen. En dan moet je weten dat je nog 4 keer kan opschakelen om in zesde te aindigen… Doorloop je die allemaal met het gas in de hoek, dan loopt de motor volgens Kawasaki meer dan 300 kilometer per uur op topsnelheid. We hebben er eerlijk gezegd van afgezien om deze bewering proefondervindelijk na te gaan want we rijden te graag met de motor om levenslang ons rijbewijs in te leveren in ruil voor het doorbreken van de kaap van de 300 kilometer per uur.



De bewering dat de acceleratie die deze motor er weet uit te persen gigantisch is, hebben we wel degelijk uitgeprobeerd. Hoe we ons daarbij voelden kunnen we het duidelijkst illustreren door te vertellen dat we de kracht van het motorblok als zeer indrukwekkend aanvoelden toen de toerenteller nog maar 9.000 toeren aanwees en we dus nog 4.000 toeren te gaan hadden. Wanneer je op dat moment doorgaat tot de 13.000 toeren die het blok mag draaien, dan ziet de wereld er ineens héél anders uit. Die verschrompelt plots voor je wielen tot een nietige oude appel en tolt ineens om zijn as met een astronomische snelheid; kortom de weg wordt verslonden door de gretig opengesperde muil van deze Kawasaki die je net altijd enkele decimeters voorblijft. Het gevoel om op een full-size exocet-raket te zitten werkt niet alleen verslavend, maar ook schrikwekkend. Ja, we durven het toegeven, écht schrikwekkend want je brein kan onder die omstandigheden nog maar nauwelijks de boel bijhouden die je tijdens die acceleratie tot warp-speed te verwerken krijgt. Wil je met andere woorden je bloeddruk wat verhogen en het slib uit je aders verwijderen, dan nodigen we je uit om eens flink aan het gas van de ZX-10R te komen hangen. Je zult daarbij, net als wij, wellicht met de wetenschap opgezadeld worden dat de motorfabrikanten momenteel straatmotoren bouwen die wat betreft hun motorische prestaties zelfs de sterkste verbeelding tarten. Gelukkig kan je ook als een normaal mens met de Kawasaki rijden. Soepel en sterk in gelijk welk toerentalgebied is de ZX-10R altijd en hij luistert daarbij volgzaam de input van zijn berijder op. Een echte toermotor zal het natuurlijk nooit worden, maar dat hoeft ook niet. Wie met een kruisraket op twee wielen wil gezien worden moet de alerte reactie op het gas er maar bijnemen. Storend werkt deze bereidwilligheid om ervandoor te gaan niet, je moet er enkel zorg voor dragen het gas niet te bruusk open te zetten in het middengebied en in de hogere toerentalregionen en daarvoor is millimeterwerk met het gashendel zeker een must.



Het zal elk weldenkende mens niet ontgaan zijn dat enkel bestuurders met een grote dosis zelfbeheersing de krachten die deze Kawasaki weet te ontwikkelen zullen overleven. Daarbij krijgen ze de hulp van een rijwielgedeelte dat er niet alleen superverzorgd uitziet, maar ook heel knap presteert. De eerste belangrijke positieve eigenschap die dit rijwielgedeelte heeft, is dat het je nooit het gevoel geeft dat alles vanzelf gaat. Er moet net zoveel gewerkt worden op deze motor dat je steeds weet dat je met een superkanon op de baan bent. Daarmee bedoelen we niet dat de motor tegenstribbelt als je hem je wil probeert op te leggen, maar wel dat hij steeds een gezonde dosis van je aandacht vergt. En dat is maar goed ook; zoniet ga je zeker boven je eigen mogelijkheden rijden, met alle gevolgen van dien.
De enorme stabiliteit die de ZX-10R tentoon spreidt past perfect bij de krachtcentrale die de motor voortbeweegt. Hoe hard je ook aan het gas hangt, het speelt voor het rijwielgedeelte blijkbaar geen rol, steeds blijft het homogeen en zelfzeker zijn werk doen en dat zowel in rechte lijn als op hellingshoek. De vering -die natuurlijk op alle mogelijke vlakken instelbaar is- staat standaard sportief, maar voldoende comfortabel afgesteld en zorgt ervoor dat de onwankelbare stabiliteit van de Kawa ook op minder goede wegen aanwezig blijft. De motor snel de bocht ingooien vergt een bewust signaal van de bestuurder, maar dat is net sterk genoeg om je te waarschuwen dat je niet met een kinderwagen op pad bent maar wel met de sterkste motorfiets uit het Kawasaki-gamma. Eens je deze eigenschap naar waarde weet te schatten en de motor respecteert voor wat hij waard is, is de ZX-10R een heel aangenaam te besturen motor. Snel opeenvolgende bochten nemen wordt dan een echt plezier en aan welk toerental je ook komt uitgeaccelereerd, het speelt totaal geen rol. Steeds weer lukt het je om nog maar eens een duizelingwekkende versnelling neer te zetten. Power is er dus over heel de lijn en er is meer dan genoeg koppel en vermogen aan boord om zelfs de strafste motard aan den toog de mond mee te snoeren…



Of de eigenzinnig gevormde randen van de remschijven van de ZX-10R daadwerkelijk ook een praktische functie hebben weten we niet, maar dat de drie remschijven van wanten weten hebben we persoonlijk mogen ervaren. Als uitzondering op wat zowat de regel is bij supersportieve motoren werkt de achterrem van de ZX-10R heel behoorlijk en is hij gemakkelijk te doseren. Wil je echter beenhard in de ankers gaan, dan moet je de voorrem maar eens bedienen: de radiaal gemonteerde vierzuigerremklauwen zorgen dan in samenspel met de hoofdremcilinder en de semi-zwevende 300 millimeter remschijven voor een gigantische stopkracht. Het doseren van die krachten is gemakkelijk want alles verloopt mooi lineair en dus zonder verrassingen. De motor vertoont onder deze omstandigheden geen overdreven duikneigingen en blijft perfect en voorspelbaar te besturen. Wel heb je de nodige spierballen nodig om onder deze vertragingen je romp op de motor te houden. Herhaal je deze grap regelmatig, dan moet je ook over een goed uithoudingsvermogen beschikken… fitnessen onder het motorrijden, moet er nog zand zijn? Ook remmend de bocht induiken is geen probleem; ondanks de remactie laat de motor zich heel eenvoudig neerleggen. Wie zich dus iets te ver heeft geriskeerd bij het aanremmen, heeft nog twee mogelijkheden om het zaakje recht te trekken: remmen tot de apex lukt probleemloos en zelfs onder serieuze hellingshoek kan je de motor nog platter leggen; de grondspeling is schier eindeloos. Daarbij kan je bijna niet te ver gaan; want zelfs al reden we de randjes zo goed als van de banden op de openbare weg, we werden nooit met een schurend geluid of onrust in het rijwielgedeelte geconfronteerd.



Zaken als het zitcomfort en de windbescherming op een dergelijke hypersport worden door de “grote jongens” traditiegetrouw als futiliteiten afgedaan, maar zijn dat zeker niet. Anders zouden de fabrikanten niet zo hun best doen om die eigenschappen te optimaliseren. Kawasaki vormt daar geen uitzondering op en levert met de ZX-10R een motor af waar je heel lang kunt op rijden zonder je kine te moeten gaan raadplegen. Zelfs voor de duo werd een redelijke habitat gecreëerd, want ondanks “de-kont-bijna-op-de-hielen-zithouding” maakt de vorm van de brandstoftank dat hij of zij er zich tijdens de remacties perfect kan op afduwen, wat ervoor zorgt dat je benen quasi geen extra krachten te verwerken krijgen, zodat je het toch een hele poos achterop kunt uithouden. Van een slapende onderrug, pijnlijke rugspieren en verkrampte polsen hebben we –als bestuurder- helemaal geen last gehad tijdens onze testritten en ook de rijwind speelde ons niet echt parten. Natuurlijk voel je duidelijk de wind om je schouders spelen wanneer je aan plus 200 bezig bent, maar dat is dan ook niet meer dan normaal. Getroost je je de moeite om plat op de tank te gaan liggen en door het ruitje te turen, dan word je gewaar dat deze motor gemaakt is om zelfs tijdens de snelste acties –of races- het nodige comfort te bieden. Het is echt hallucinant om de wereld vanachter dat ruitje aan jou te zien voorbij schieten, zeker op het moment dat je beseft dat je als piloot doodstil op een brok techniek van formaat zit, net niet snel genoeg om in een baan om de aarde gelanceerd te worden.



Het mag een wonder heten dat een motor die zo’n prestaties kan neerzetten voor de prijs van 13.500 euro de deur uit mag en dat je er 2 jaar fabrieksgarantie op krijgt. We weten niet meteen welke auto met de ZX-10R kan concurreren op gebied van prestaties, maar we zijn er zeker van dat –wil je dezelfde sensaties beleven- je een astronomisch bedrag zal moeten neertellen. Wat we ook weten is dat als onervaren bestuurders –of zelfs maar lichtjes onevenwichtige geesten- met deze ZX-10R de weg durven opgaan, ze het noodlot tarten. Dit is een motor die –net als zijn Superbike-collega’s van andere merken- slechts mag bestuurd worden door mensen die weten waar de klepel hangt en die de klok niet luiden voor de kust veilig is. Dat die –ondanks alle wetten en regels- af en toe eens moet geluid worden is zeker, want waar de klepel altijd stil hangt is het oeverloos saai leven. Gelukkig wordt de ZX-10R enkel in de kleuren Lime, Blue en Black geleverd en niet in het wit met een blauwe streep erop… anders konden we het allemaal wel vergeten!
naar top
Technische gegevens
Motor
Type: Viercilinder in lijn, dubbele bovenliggende nokkenas, 4 kleppen per cilinder
Koeling: vloeistof
Voeding: elektronisch gestuurde brandstofinspuiting
Boring X slag: 76 x 55 mm
Cilinderinhoud: 998 cc.
Compressie: 12.7 : 1
Maximum vermogen: 184 pk @ 11.700 o.p.m. met Ram Air
Maximum koppel: 115 Nm @ 9.500 o.p.m.
Versnellingsbak: 6 verhoudingen
Koppeling: natte meerplaatse koppeling
Eindoverbrenging: ketting
Rijwielgedeelte
Frame: Backbone/twin-tube aluminium frame
Ophanging vooraan: 43 mm upside down voorvork, volledig instelbaar
Ophanging achter: Monoschock, volledig instelbaar
Voorrem: Dubbele 300 mm remschijf, radiale vierzuigerremklauwen
Achterrem: enkele 220 mm remschijf met enkelzuigerklauw
Voorband: 120/70 ZR 17 M/C
Achterband: 190/50 ZR 17 M/C
Maten en gewichten
Lengte 2.045mm
Breedte 705 mm
Hoogte 1.385mm
Zithoogte 825 mm
Wielbasis 1.385mm
Grondspeling 125 mm
gewicht 170 Kg
Tankinhoud 17 liter
Prijs: 13.500 euro
Invoerder www.kawasaki.be
naar top