Toen we de Z750 voor de eerste keer op foto te zien kregen herkenden we meteen de lijnen van de Z1000 waaraan we heel goede herinneringen hebben overgehouden. Een verkleinde versie van die motor is de Z750 echter niet geworden, ook al lijken op het eerste gezicht als twee druppels water op elkaar. De voorvork van de Z750 is namelijk geen upside-down, maar een traditionele voorvork, de remklauwen vooraan zijn zwevende tweezuigerremklauwen in plaats van de vierzuigerremklauwen die op de Z1000 worden gebruikt en het uitlaatsysteem heeft één demper en dus niet de vier pijpen die achteraan de 1000cc versie uitmonden. Noem De Z750 een vereenvoudige versie van de Z1000 als je wilt, of een lichtjes herzien concept, maar ondanks alles vinden we de Z750 hier bij motornet héél mooi. Eenvoud siert zegt het spreekwoord tenslotte; en wie zijn wij om dat tegen te spreken.



We hebben de Z750 niet vlak naast de Z1000 kunnen zetten, maar we maken ons sterk dat de beide motoren wat betreft volume elkaar niet veel ontlopen. En dat is mooi; want de Z1000 was een schat van een motor om op te gaan zitten en dus is de Z750 dat ook. Gemakkelijk zittend in het zadel -met de beide voetzolen plat op de grond- zitten we knus tegen de hoge rug van de brandstoftank. Het stuur is net zo breed als we wensen en de voetsteunen staan netjes daar waar we ze gedroomd hebben. Met de romp een beetje voorover gekanteld zitten we meteen perfect om de zaak moeiteloos onder controle te houden. Ook het gevoel dat we virtueel met ons hoofd boven het balhoofd zitten is er terug bij, hetgeen voor nog wat extra vertrouwen zorgt. Ja, een groot deel van het motorrijden gebeurt nu eenmaal tussen de oren en dus niet alleen op het asfalt… Wat we durven beweren zonder ook maar een meter te hebben gereden, is dat de Z750, net als zijn grote broer, geen uitblinker zal zijn in het afwenden van de rijwind van zijn bestuurder; de kleine kopkuip is in feite veeleer een behuizing voor de koplamp en het dashboard, dan een echte windbreker, waardoor we de motor meteen maar klasseren bij de onvervalste naked bikes. In feite doen we daarmee de Z750 een beetje te kort want tenslotte is het wel degelijk een kant en klare streetfighter.



Dat de Z750 ondanks zijn viriel voorkomen toch zijn manieren weet te houden worden we gewaar op het moment dat we het blok op gang brengen. Veel gebrul en gebraak komt er niet uit; de motor produceert namelijk een ingetogen en beschaafd geluid dat geheel conform is aan de saaie wetgeving die ons reeds jarenlang door de strot wordt geramd. Gelukkig compenseert de aanvallende zithouding het gebrek aan sonore verwennerij waardoor we zin krijgen om de stem van de Z750 in de hogere regionen uit te testen. Daarvoor is niet veel nodig; gewoon de soepele koppeling gebruiken, de vlot schakelende versnellingsbak in werking stellen en een royale streep gas geven. Dan hoor je meteen dat de motor weldegelijk over een krachtige, volwassen stem beschikt en enkel maar in lage toeren fluistert. Meteen bij onze eerste poging om de échte stem van de Z750 aan zijn motorblok te ontlokken valt het ons op dat deze vierpitter een heel mooi uitgesmeerd vermogen en koppel heeft. Reeds vanuit de lagere toerentalregionen heeft deze krachtbron heel wat in zijn mars en laat dat maar al te graag aan ons blijken. Naadloos gaat de voortzetting van de stuwkracht door in het midden en het topgebied van het toerentalbereik om helemaal op toptoeren mooi progressief af te zwakken. Dat alles maakt dat dit motorblok heel eerlijk uit de hoek komt en ook minder ervaren rijders niet met een plotselinge machtsontplooiing zal verrassen.



Ook al hangt deze vierpitter heel mooi aan het gas en reageert hij dus binnen een fractie van een seconde op de aanwijzingen van je ploshoek; echte beginnelingen zullen het echter moeilijk hebben met de flinke acceleratie die de Z750 uit zijn mouw weet te schudden en dat is ook niet verwonderlijk want tenslotte heeft dit beestje nog altijd 110 gezonde paardenkrachten in huis wanneer je de motor 11.000 toeren laat maken. Een allemansvriend is de Z750 dus niet, maar het scheelt echt niet veel. Iemand met een beetje zelfdicipline en een gezonde dosis verstand kan dus perfect met de Z750 zijn eerste stappen zetten in zijn motorloopbaan. Vind je toch dat al dat vermogen en beetje te veel van het goede is, dan kan je ook een 25 kilowatt versie bestellen. Het motorblok dat in de Z750 zit is trouwens afgeleid van dat van de Z1000. Het is dus ook een vloeistofgekoelde viercilinder in lijn die over een dubbele bovenliggende nokkenas beschikt zowel als over 4 kleppen per cilinder. De totale cilinderinhoud bedraagt 748 cc en die wordt bereikt via een boring en slagverhouding van 68,4 x 50,9 millimeter. Het brandbare mengsel wordt geleverd via een elektronische brandstofinspuiting die door 34 millimeter grote inlaatbody's de motor van genoeg eten voorziet. De versnellingsbak telt 6 sportief gespreide verhoudingen en de koppeling is van het natte meerplaats type.



Wat betreft de handelbaarheid van de Z750 durven we stellen dat ook een minder bedreven bestuurder die als zeer goed zal ervaren. De motor weegt droog wel 195 kilogram, maar daar wordt je zelfs bij stapvoets rijden niet veel van gewaar. De Z750 bestuur je namelijk veel gemakkelijker dan de doorsnee vrouw of vriendin: een knikje in de juiste richting is al genoeg om hem op het juiste spoor te brengen. Je mag natuurlijk nooit vergeten dat je met een driekwartliter viercilinder op de baan bent en niet met een ranke, uiterst smalle ééncilinder. Ook indien het wat sneller gaat en je de motor van zijn oorspronkelijk traject wilt laten afwijken, is een zachte dwang vanuit je heupen reeds voldoende om meteen een positieve reactie te bewerkstelligen. Ook daar kunnen sommige dames beslist nog wat van leren….
Spelen op bochtige wegen of in de stad is de Z750 echt wel op het lijf geschreven, zelfs wanneer die wegen er wat betreft hun wegdek wat povertjes bijliggen; deze Kawasaki houdt het op veringsgebied voldoende comfortabel met een mooie sportieve inslag. Met de kop gaan schudden ten gevolge van oneffenheden doet de Z750 dus echt niet en ook de bulten en kuilen in het wegdek word je maar nauwelijks gewaar vanuit het zadel. Voer je de snelheid op naar waarden die pakweg twee decennia geleden nog als heroïsch aanzien werden, dan blijft de Z750 het hoofd koel houden en haalt geen rare streken uit.
Al deze bevindingen werden geregistreerd met de achtervering in de standaard afstelling met berijder, zonder duo of bagage. Ga je met twee op stap, dan voelt de achtervering meteen wat te zacht aan. Gelukkig kan je dat tijdelijke euvel meteen oplossen door de veervoorspanning van de achtervering en de uitgaande demping van het veerelement bij te stellen. Op de voorvork kan je niets bijregelen en dat is ook niet erg want die voelt voor duogebruik wel wat zacht aan, maar doet verder zonder problemen haar werk.

Iets anders wordt het wanneer je met zijn tweeën in het zadel keihard in de voorrem gaat knijpen. Dan duikt de Z750 héél diep in zijn veerweg. Dat fenomeen doet zich enkel voor met twee personen in het zadel en is zeer eenvoudig op te lossen. In de eerste plaats kan je ervoor kiezen om de achterrem eerst aan te spreken en pas daarna de voorrem te activeren. Op die manier duikt de motor veel minder in zijn voorvork en is het probleem zo goed als opgelost. Om het probleem heen rijden noemt men dat in de racerij en dat het in dit geval werkt, kunnen we jullie verzekeren. Kan je met deze oplossing geen vrede nemen dan kan je je dealer vragen om de afstelling van je voorvork bij te stellen door een dikkere vorkolie te gebruiken of door een setje progressieve veren te laten monteren. De remwerking van de Z750 is overigens zowel voor- als achteraan zeer goed. De misschien ietwat minder exotische remklauwen die vooraan zijn toegepast doen evenals de achterrem verrassend doeltreffend hun werk en zijn zo progressief dat je er van bij het begin kunt mee lezen en schrijven.



Je kan de Z750 beslist een echte all-rounder noemen. Door zijn voorspelbare en stevige vermogensafgifte kan je zowel toeren met deze motor als als een duiveltje uit een doosje uit de hoek komen om de concurrentie het leven héél zuur te maken. Door de ontspannen zithouding kan je het ook een hele tijd op comfortabele wijze uithouden in het zadel –idem voor de duo- tenminste, als je geen extra hoge kruissnelheden wilt aanhouden. Doe je dat wel, dan lever je een gevecht in regel met de rijwind, die vanaf pakweg 150 kilometer per uur je nekspieren zwaar op de proef stelt. Iets anders hadden we ook niet verwacht want de Z750 is tenslotte een rasechte naked bike met krachtige, sportieve allures. Met een prijsstelling van 7.500 euro levert Kawasaki met de Z750 een te duchten concurrent af voor de naakte 600cc motoren van de andere merken. Door zijn perfecte afwerking, zijn karakteristiek uiterlijk en zijn beheersbare, doch ook pittige prestaties wordt dit wellicht een motor die erg in de smaak zal vallen bij de kopers. Welke kleur ze zullen kiezen is echter moeilijk te voorspellen. Je kan deze Kawasaki kopen in het blauw, zoals de testmotor die wij reden, of in felrood of pittig zwart. Neen, aan koffiedik kijken doen we hier niet meer, zelfs niet als het op de kleuren van een motor op aankomt…