|
|
|
| Test Cagiva V-Raptor 1000 |
 |
|
Dat het niet elke dag zondag kan zijn staat vast. Terwijl ik deze test op papier zet, striemt de regen tegen de ramen van mijn bureau en giert de wind het uit van het plezier dat hij erin heeft om me vandaag met zijn driftbuien zo goed als volledig in huis te gijzelen. Onder het motto wie laatst lacht, best lacht grijns ik hem door de kletsnatte ramen toe en herinner hem er aan dat hij, toen we met de Cagiva V-Raptor de baan opgingen, beslist wat minder noten op zijn zang had gehad. Hij had toen in een blauwe hemel en een stralende zon zijn meerderen moeten bekennen en zou dat vermoedelijk binnen afzienbare tijd terug moeten doen.
Ook de Caviga V-Raptor had ons in eerste instantie door een ietwat agressief uiterlijk vertoon onder de duim proberen krijgen, maar dat mislukte jammerlijk. Zijn dreigende snoet en het markante, hoekige uiterlijk deed hem beslist wel een beetje op een roofdier lijken, maar toch lieten we er ons niet door intimideren. Tenslotte is het de bestuurder van de motorfiets die moet bepalen hoeveel hij de teugels viert tijdens een rit en niet de motorfiets, ook als staart die je aanvankelijk nog zo uitdagend aan. Met een streeltje over de ronde bloedrode rug van de brandstoftank hadden we nog voor het vertrek vrede gesloten en beslist om er samen het beste van te nemen. Een zonovergoten testperiode, wat centen in de pocket en wat tijd om samen te doden komen op zo’n moment goed van pas en omdat we dat allemaal ter beschikking hadden, lieten we het ietwat eigenzinnige karakter van de V-Raptor niet aan ons hartje komen.
Dat die dreigende houding van de grote Cagiva toch veeleer gebaseerd is op uiterlijk vertoon, meer dan op echte vijandigheid, bewees de V-Raptor meteen door zich vanaf de eerste meters een erg gewillige partner te tonen. De motor trok mooi weg vanuit de laagste toerenregionen en liet zich erg makkelijk ontkoppelen en schakelen. De ontspannen, maar ook wat aanvallende zithouding die de motor je oplegt zorgt ervoor dat je het gevoel krijgt al jaren samen op stap te zijn. Wendbaar en gewillig liet de V-Raptor zich door het landschap sturen en we zouden aanvankelijk gezworen hebben dat hij helemaal geen 105 pk aan het achterwiel voor ons in petto had, maar dat er alleen maar een koppelrijk en vriendelijk motorblok tussen zijn ribben zat. Niets is echter minder waar: wanneer je de teugels van dit raspaardje laat vieren kromt de Cagiva zijn rug en gaat er als de weerlicht vandoor. In welke versnelling en bij welk toerental je dat van hem verlangt, maakt allemaal niet zoveel uit; gewillig en ook koppig bijt de V-Raptor zich met de blik op oneindig op de einder vast en trekt onvermoeibaar door tot aan de rode zone op de toerenteller. Dat doet hij –wanneer je dat wenst- zes keer na elkaar want de versnellingsbak telt evenveel verhoudingen. De sound die de Suzuki tweecilinder daarbij via zijn twee uitlaatdempers uitstoot is beslist goed te pruimen. Zelfs met originele dempers klinkt zijn stem diep en volwassen en zo hoort het ook, want fluisteraars zijn dieven zegt men in Gent.
Omdat je op de Cagiva V-Raptor in een comfortabele aanvalshouding zit, heb je al snel de neiging om wat vlotter dan normaal bochtjes te gaan pikken. Gelukkig is deze motorfiets daarvoor ook helemaal ontworpen: zijn stevig en stabiel aanvoelend rijwielgedeelte geeft je meteen de zekerheid dat het helemaal geen kwaad kan als je er eventjes de zweep wilt opleggen. De veerkarakteristiek van zowel de voorvork als de achtervering is perfect op die rijstijl berekend want hoe snel je als doordeweekse motorrijder ook gaat, noch voor de stevige voorvork als voor de monoshock achteraan maakt dit iets uit; de banden blijven mooi de door jou gekozen rijlijn volgen, ook al verkeert het wegdek lang niet altijd in optimale conditie. Ook de remmen laten een heel sportieve rijstijl toe; met name vooraan beschikt de V-Raptor over erg efficiënte stoppers. Die zijn zowel gemakkelijk te doseren als krachtig genoeg om het gevaarte binnen de kortste keren terug naar een lagere snelheid te brengen of, indien gewenst,zelfs helemaal af te stoppen. Ook de voorvork heeft niets op een stevige remactie tegen, want die duikt onder al dat geweld niet overmatig in elkaar. Iets minder gelukkig zijn we met de remwerking achteraan want die is eerlijk gezegd veeleer sober te noemen en mocht dus naar ons gevoel wel wat krachtiger. Op gebied van rechtuitstabiliteit staat de V-Raptor 1000 echter gemakkelijk zijn mannetje. Je moet van een naakte motor echter nooit gaan verwachten dat die bij extra hoge snelheden echt haarscherp rechtdoor blijft sturen, dus doet ook deze Cagiva dit niet vlekkeloos. Je moet echter al boven de 160 kilometer per uur draaien wil je enige onrust in het stuur opmerken. Gevaarlijk wordt de situatie echter nooit, zodat je met een gerust hart met één oog op de weg naar de flitspalen kunt blijven uitkijken om torenhoge boetes te vermijden. Het gevaar bestaat daarbij wel dat je nadien als een broer van Marty Feldman door het leven moet gaan, maar voor wat hoort wat in dit leven.
Ook wie een beetje speelwerk op een circuit niet verafschuwt komt met de V-Raptor 1000 goed aan zijn trekken. We hebben deze Cagiva voor jullie op een gesloten omloop aan de tand gevoeld en konden na een namiddagje stoeien met deze mooie rooie niets anders concluderen dan dat deze motor geen krimp geeft, zelfs niet onder de zwaarste belastingen die we hem oplegden. Zowel in lange snelle secties als in korte opeenvolgende bochten voelde de Cagiva heel stabiel en spoorvast aan, terwijl zijn beresterke acceleratie en zijn breed uitgesmeerd koppel perfect van pas kwamen om het tempo hoog te houden. Af en toe reden we wel eens de voetsteuntjes daadwerkelijk tegen het asfalt, maar toch bleef de V-Raptor hardnekkig het hem opgelegde traject volgen. Meer moet dat niet zijn voor een sportmotor waarmee je af en toe eens een circuit wilt aandoen; tenslotte bestaan er andere tuigen die meer specifiek voor dit soort werk ontworpen zijn. Wil je trouwens je V-Raptor naar je eigen inzichten zowel optisch als technisch tunen, dan is dat geen enkel probleem. De importeur heeft een heel gamma aan speciale (carbon)spulletjes in huis en ook diverse uitlaatfabrikanten hebben heel wat onderzoek verricht om schitterende bulderende uitlaatdempers te ontwikkelen die de V-Raptor nog wat extra paarden verschaffen.
Nu we het sportieve werk met de V-Raptor uitvoerig uit de doeken gedaan hebben, wordt het hoog tijd om ook de minder sportieve rijders onder ons de nodige informatie te bezorgen. Die veeleer rustige piloten kunnen op beide oren slapen want de V-Raptor is ondanks zijn sportieve uiterlijk wel degelijk heel geschikt voor het betere toerwerk. De zithouding bezorgt je zelfs over langere trajecten geen klachten en ook een duopassagier die niet meteen een softie is, zal het aangenaam toeven vinden achterop de V-Raptor. Schakellui rijden is ook al geen probleem want de motor heeft een heel mooi koppelverloop en hoest en proest niet als je eens wat te laag in toeren rijdt. Toch mooi voor een sportief gelijnde motor als de Cagiva niet? Iets minder gemakkelijk is het monteren van een universele tanktas op deze Cagiva: zijn karakteristiek gevormde brandstoftank verhindert dat. Bovendien is die brandstoftank ook nog eens in kunststof uitgevoerd, zodat je de montage van een magnetische tanktas meteen wel kunt vergeten. Gelukkig heeft de handel daarop ingespeeld en speciale modellen ontwikkeld; zoniet was je enkel aangewezen op een stel sportieve zadeltassen om je prullen in op te bergen. Die kan je na het verwijderen van de afdekking van de duozit wel gemakkelijk monteren, zolang je maar rekening houdt met de relatief hoog uitmondende uitlaatdempers. Alles netjes samengevat kunnen we concluderen dat de Cagiva V-Raptor 1000 ondanks zijn al wat gevorderde leeftijd er nog steeds jong uitziet en zich overeenkomstig zijn uitstraling gedraagt. Het is een gewillig, maar ook vurig werkpaard, waarmee je heel wat verschillende projecten tot een goed einde zult kunnen brengen. Enkel voor echt toergebruik heeft de motor zo zijn beperkingen: de windbescherming is minimaalen de mogelijkheden om bagage te vervoeren zijn veeleer beperkt. En dat is tenslotte ook niet meer dan normaal te noemen… een V-Raptor met een kofferset erop! Neen! We mogen er eenvoudigweg niet aan denken!
|
 naar top |
|
|
| Motor |
| Type: |
|
tweecilinder V-twin viertakt;4 kleppen per cilinder |
| Koeling: |
|
olie & vloeistof |
| Voeding: |
|
elektronische brandstofinjectie |
| Boring X slag: |
|
98 x 66 mm |
| Cilinderinhoud: |
|
996 cc |
| Compressie: |
|
11,3:1 |
| Maximum vermogen: |
|
105 pk @ 8.500 o.p.m. |
| Maximum koppel: |
|
90,3 Nm @ 7.000 o.p.m. |
| Versnellingsbak: |
|
6 verhoudingen |
| Koppeling: |
|
natte meerplatenkoppeling |
| Eindoverbrenging: |
|
|
|
|
|
| Rijwielgedeelte |
| Frame: |
|
stalen buizenframe |
| Ophanging vooraan: |
|
upside down, volledig regelbaar. |
| Ophanging achter: |
|
Monovering, volledig regelbaar. |
| Voorrem: |
|
dubbele, zwevende remschijf 298 mm diameter met vierzuigerremklauwen. |
| Achterrem: |
|
enkele remschijf 220 mm met tweezuigerremklauw |
| Voorband: |
|
120/70 ZR 17 |
| Achterband: |
|
180/55 ZR 17 |
|
|
| Maten en gewichten |
| Lengte |
|
2.104 mm |
| Breedte |
|
820 mm |
| Hoogte |
|
1.070 mm |
| Zithoogte |
|
800 mm |
| Wielbasis |
|
1.432 mm |
| Grondspeling |
|
n.b. |
| Leeggewicht |
|
197 Kg droog |
| Tankinhoud |
|
15,2 liter |
|
|
|
| Prijs |
| 11.699 euro |
|
|
|
|
|
|
| naar top |
|
