BMW heeft altijd zo’n beetje een braaf imago gehad bij de motorrijders. De laatste jaren tapt men daar in Duitsland echter ook uit een ander vaatje, want met de Rockster brengen ze een motor op de markt met een uiterlijk dat niets aan het toeval overlaat. Een bak met ballen aan zijn lijf is duidelijk de boodschap die men met deze motor de wereld inzendt. Of deze ruig ogende creatie evenveel kapsones heeft als zijn voorkomen zou kunnen laten vermoeden, wilden we wel eens voor onszelf en onze lezers onderzoeken, dus offerden we ons nog maar eens helemaal belangeloos op en togen op weg met de Rockster.
De BMW R1150 R Rockster ziet er niet alleen ruig uit, maar ook jong. Wat een likje verf, een eigenzinnig gevormde koplamppartij en een breed stuur aan het voorkomen van een motor allemaal niet veranderen... Inderdaad, de basis van deze knappe motor is namelijk de ietwat braaf ogende standaard R1150R, een motor die naam gemaakt heeft door onder andere zijn gebruiksgemak en zijn veelzijdigheid. Als je echter in het zadel van de Rockster gaat zitten, lijkt het wel alsof er nog veel andere dingen aan de motor zijn veranderd om hem te maken wat hij is: een knappe verschijning, voorzien van een vleugje jeugdige ondeugendheid. De grote verantwoordelijke daarvoor is het brede, zo goed als rechte stuur waarmee deze motor is uitgerust. Daardoor kom je met je romp wat meer naar voren geleund te zitten dan op de gewone R1150R en worden je armen wat wijder uit elkaar gehouden dan bij een Roadster BMW gebruikelijk is. Meteen is de trend gezet, want je voelt dat deze houding een bepaalde agressie met zich meebrengt bij de bestuurder. Je hebt meteen zin om erin te vliegen met de Rockster, het gas open te zetten, de bochten te verslinden en de rest van de wereld te laten zien dat deze BMW heel wat meer in huis heeft dan enkel maar een knap uiterlijk en een imago van zuinigheid en betrouwbaarheid.
Je kunt niet blijven strelen over de matzwarte verf van de brandstoftank, dus brachten we de grote twin maar eens aan het draaien. Iets wat hij meteen met veel overgave deed. Niet met schudden en beven zoals zoveel tweecilinders dat doen, maar wel met een klein kantelmoment dat de kersverse BMW-rijders een beetje vreemd zal doen opkijken. Geen paniek echter jongens en meisjes, na enkele tientallen kilometers ben je deze kleine zijdelingse beweging op het moment dat je gas geeft gewoon, meer zelfs, je gaat ze algauw als karakteristiek ervaren en dat is ook helemaal terecht. Met een ietwat hees uitlaatgeluid duidt de Rockster aan dat de remmen nu wel kunnen gelost worden en dat het moment van de lancering nabij is. Op die uitnodiging ingaand, gebruiken we de koppeling en zetten de bak in zijn eerste versnelling. Dat gaat allemaal zonder horten of stoten, maar als we de koppeling vieren worden we gewaar dat we nog steeds in neutraal staan. Een ietsepietsje de koppeling lossen en daarbij de bak in eerste zetten lost dit probleempje op. Indien de motor warm staat heb je dat handigheidje niet nodig want dan gaat alles vanzelf. Ja, zo zie je maar dat het niet alleen vrouwen en mannen zijn die op temperatuur moeten worden gebracht om foutloos te presteren…
Alert en toch progressief reageert de boxer op het gas en de bak laat zich heel gemakkelijk en precies schakelen. Waar sommige mensen het vandaan halen dat BMW’s niet zo schakelvriendelijk zouden zijn weten we niet, want ook deze keer ging zowel het op- als afschakelen foutloos. Van het één komt natuurlijk het ander –elke oorzaak heeft zijn gevolg- en voor we het echt beseffen laveren we met de Rockster door het verkeer. Dat gaat onopvallend gemakkelijk: het lage zwaartepunt dat een boxermotor eigen is speelt natuurlijk ook bij deze stoere machine een belangrijke rol. De acceleratie is trouwens mooi progressief te noemen en de bestuurder wordt er op geen enkel moment door verrast. Wat echter niet wil zeggen dat het er allemaal niet snel aan toegaat. Vergis je niet, met het gas open gaat de Rockster beslist heel stevig van zijn plaats, maar dat gebeurt allemaal zo beschaafd en gemakkelijk dat het wel lijkt of je helemaal niet sportief bezig bent. Het is dus opletten geblazen want voor je het weet rij je veel te hard naar de zin van Vadertje Staat en dat kan zo zijn gevolgen hebben voor je bankrekening én je rijbewijs. Dat je, zonder het te beseffen, véél te snel reed kan je trouwens aan de rechter ook niet meer in alle eerlijkheid wijsmaken want door het rechte stuur vang je vanaf snelheden van pakweg 150 kilometer per uur zoveel wind dat je onvermijdelijk wel eens op de teller gaat kijken hoe hard het er nu eigenlijk aan toegaat. Het feit dat je aan hoge snelheden nogal wat wind vangt, is de enige indicatie die vanaf de motor wordt doorgegeven overhet op til zijnde tempo want het rijwielgedeelte is ronduit een voorbeeld van serene stabiliteit. Je zou zelfs zin krijgen om terug zelf je sigaretten te beginnen rollen onderweg: zolang je je aan de regels van de wet houdt, of je niet sneller gaat dan 150 kilometer per uur, loopt de motor als een trein op nieuwe rails. Daarboven moet je echt een beetje op je houding gaan letten wil je het anders onverstoorbare rijgedrag van de motor niet negatief gaan beïnvloeden. Aan het stuur gaan hangen tegen de rijwind in doe je dus beter niet, wat trouwens een regel is die voor elke naakte motor opgaat. Je kont stevig in het zadel planten en leunend op de wind de trekkracht op je armen zo laag mogelijk houden is ook hier de boodschap. En dat loont, want zonder moeite bereikten we met de Rockster gemakkelijk de mijlpaal van de 200 kilometer per uur, zonder dat hij daarbij nerveus was geworden in het stuur. Die snelheid bereik je ondanks het vloeiend afgegeven vermogen trouwens in een wip. Toegegeven, het voelt allemaal niet zo echt spectaculair aan als je net van een Japanse Superbike komt, maar dat hoeft ook niet. Niet iedereen is namelijk uit op een plaatsje op de grid van het WK Superbike…
Ondanks zijn grote volume –de Rockster is geslist geen pocket-bike maar wel een volwassen ogende geweldenaar- is het met deze motor heerlijk spelen op secundaire wegen. Onder het motto "hoe meer bochten hoe beter" kun je je urenlang amuseren op deze boxer terwijl je hem van zijn ene oor op zijn andere gooit. En dat daarbij –onder normale omstandigheden- op de openbare weg de kleppendeksels ooit de grond zullen raken, durven we ten sterkste betwijfelen. Je moet al écht héél diep gaan vooraleer die in de buurt van het asfalt worden gesignaleerd. En geloof ons, we hebben het voor jullie allemaal nog maar eens vol overgave uitgeprobeerd. Daarbij kwamen we meteen ook aan de weet dat de Rockster wel een bochtje lust en dat het rijwielgedeelte daarbij opvallend rustig zijn werk blijft doen. Het geheel voelt stabiel aan en ook op minder goed onderhouden wegdekken –lees plaatselijke Vlaamse rampgebieden- blijft de motor opvallend rustig de gekozen lijn behouden. Onder- of overstuur komen daarbij niet voor, dus kunnen we het rijgedrag van de Rockster gerust neutraal noemen. Een prettige eigenschap, zowel voor de beginnende motorrijder als voor de ervaren motorrot, want geef toe, niemand zit vandaag de dag op een eigenzinnig sturende motor te wachten. Mocht je door dit serene stuurgedrag in de verleiding komen om net iets boven je mogelijkheden te gaan rijden, dan kan je dat steeds meteen weer rechtzetten. De Rockster beschikt net als zijn merkgenoten over héél stevige remmen, die ondanks hun power zeer progressief te bedienen zijn. Die remkracht is niet alleen vooraan ruim voorradig, maar ook de enkele remschijf in het achterwiel is lekker krachtig als je daarom vraagt. Met het optionele Integral-ABS aan boord kan je trouwens naar hartenlust in de remmen knijpen zonder dat de wielen daardoor kunnen gaan blokkeren. Vergeet in dat geval echter niet je stevig vast te klampen; anders wordt jouw snelheid gegarandeerd binnen de kortste keren hoger dan die van de Rockster en dat kan natuurlijk nooit echt de bedoeling zijn. Maar hard en laat remmen is deze motor echt wel op het lijf geschreven. Dat komt vooral omdat de motor in het geheel geen duikneigingen vertoont onder het remmen, waardoor je de zaak helemaal stabiel naar het punt kunt brengen waarop je het geheel de bocht ingooit; en dat scheelt al snel een slok op de borrel zouden ze in Nederland zeggen. Ook komt het de veiligheid ten goede, maar dat hadden jullie zonder uitvoerige uitleg natuurlijk ook al begrepen.
Nu we het toch over Nederlanders hebben -want die gasten maken hun reputatie over zuinigheid nog altijd meer dan waar- kunnen we maar meteen eens het verbruik van de Rockster onder de loep nemen. In de Rockster zullen ze daarvoor een goede partner vinden want ondanks zijn meer dan stevige prestaties en zijn relatief hoog rijklaar gewicht van 239 kilogram neemt deze motor genoegen met een gemiddelde van net iets meer dan 6 liter brandstof per 100 kilometer. Daarvoor mag je echt al goed sportief aan het gas gaan hangen en met een rustige rijstijl kun je nog steeds een klein litertje besparen. Mooi toch voor een motor met een 1130cc metende tweecilinder tussen de ribben die er maximaal 85 Pk weet uit te persen bij 6.750 omwentelingen per minuut. En nu we het over naakte cijfers hebben, willen we vermelden dat de Rockster een maximum koppel heeft van zo maar eventjes 98 Newtonmeter bij 5.250 toeren per minuut. Dat is helemaal geen klein bier, zeker niet als je weet dat dat koppel al heel vroeg in het toerengebied aanwezig is en dus voor mooie, stevige inhaa manoeuvres kan zorgen op zowel echte als denkbeeldige medeweggebruikers. Ja, ook wij zijn ondanks onze gevorderde leeftijd onze kwajongensstreken nog altijd niet helemaal verleerd…
Wie zich een motor aanschaft, koopt er maar beter eentje die aan de noden van zijn bestuurder voldoet. De BMW R1150R Rockster heeft heel wat eigenschappen in zich om velen onder ons voldoening te kunnen schenken: hij is niet alleen zuinig, krachtig en voorzien van een degelijk rijwielgedeelte, maar heeft ook een zekere uitstraling die jong van hart zijnde motorrijders zal weten te bekoren. Of dat nu vrouwelijke of mannelijke motorliefhebbers zijn maakt niets uit. Ook ligt de tijd dat met markante karakters omgaan als onwellevend werd beschouwd al lang achter ons, waardoor niemand je vreemd zal aankijken als je op de rug van een Rockster komt aandraven. Voeg daarbij het perfecte zadel waarin je het heel lang zonder zadelpijn kunt uithouden en het beschaafde doorzettingsvermogen van de Rockster en je beseft dat we over heel veel motor spreken voor zijn geld. De 11.350 euro die je dealer voor deze motor wil zien op tafel komen is beslist welbesteed en bovendien blijft de tweedehands-waarde van een BMW al jaren heel hoog. Een echte spaarpot kan je een BMW niet noemen, maar het scheelt niet veel. Als ze nu bij BMW nog eens inzien dat het Rockster-logo op de zijkant van de tank voor geen kat leesbaar is en ze deze typeaanduiding vervangen door eentje met een beter lettertype, dan is voor ons het laatste hek van de dam wat deze BMW betreft… in theorie dan toch, want onze volgende testmotor staat alweer klaar om aan de tand gevoeld te worden. Jazeker, ’t leven kan hard zijn, zeker als je al die testmotoren steeds maar weer braaf terug moet geven, net als je ze gewoon bent geworden…
|
