|
|
|
| 7 september, het is nog maar eens mooi weer en dat hebben we graag want vandaag staat de 2003 editie van de ’70 Cycle Run op ons programma. In tegenstelling tot de voorbije jaren, is het dit jaar geen tweedaags evenement geworden maar dat laten we niet aan ons hart komen. Traditioneel zijn er op dit evenement veel mooie motoren te zien –en ook schoon volk- dus zal dat op een eendaagse uitvoering wellicht niet anders zijn. |
 naar top |
 |
|
|
Van Gent naar Eeklo rijden is in een flits gebeurd, zeker als je net een Suzuki GSX-R 1000 aan het testen bent. Omdat de site waar de ’70 Cycle Run dit jaar plaatsvindt uitzonderlijk niet de traditionele plek is, moeten we even zoeken naar de juiste weg erheen eens we in Eeklo zijn, maar na een kwartiertje verloren rijden komen we toch op onze bestemming aan. De motoren uit de jaren ‘70 mogen op de parkeerplaats van het gebeuren staan, maar de moderne scheurijzers krijgen een rustplaats net bij de ingang. Daarover kan dus niemand klagen. Ook hoeven we geen centen boven te halen want dit jaar is de toegang gratis.
Het is iets na tienen als we aanschuiven voor onze eerste koffie. We zijn niet de enigen die hopen om door een kopje koffie te worden wakkergeschud want alles wijst erop dat er hier gisteren, in alle stilte een knap privé feestje is gebouwd door de mannen die de ’70 Cycle Run elk jaar weer mogelijk maken. Koppen met rode ogen die ondersteund worden door stevige wallen en ietwat onzeker genomen passen wijzen ons de mannen en vrouwen aan die de vorige dag het beste van zichzelf gegeven hebben. Maar ook dit hoort er nu eenmaal bij... |
| naar top |
|
 |
|
| Stilaan begint het plein zich te vullen. Een steeds groter wordende stroom van oude motoren en hun trotse eigenaars neemt bezit van mijn gezichtsveld. Als het 11 uur is worden de deelnemers van de rondrit opgetrommeld en kan het eerste spektakel van de dag beginnen. De kranige beestjes worden gestart en hoesten het stof uit hun longen. Pothelmen en stofbrillen worden opgezet en de zwarte, traditionele lederen vesten worden dichtgeritst: de deelnemers aan de rondrit maken zich klaar om van start te gaan. Even later rijden ze ordelijk het plein af en vertrekken onder het gezang van heel wat decibels. Als de laatste motor uit ons gezichtveld is verdwenen en het geluid van motoren in de verte is weggestorven, staan er nog maar enkele motoren op het plein en zijn er nog maar heel weinig mensen achtergebleven. |
| naar top |
|
|
|
Aan deze betrekkelijke rust komt echter al snel een einde. Terug druppelen er steeds sneller motorrijders toe en het plein wordt gevuld met zij die te laat zijn om de rondrit te kunnen meemaken. Knap gerestaureerde motoren komen tot rust naast nog net niet gestorven wrakjes, we schieten wat er te schieten valt en zorgen ervoor dat we de mooiste motoren zeker niet over het hoofd zien. Allemaal zullen we de beelden zeker niet kunnen publiceren want het aanbod is daarvoor echt te groot. Wanneer de deelnemers aan de rondrit terug arriveren na een klein uurtje afwezigheid, wordt het pas echt druk. Iedereen praat met iedereen, bekenden zien elkaar na lange tijd terug en nieuwe contacten worden aan de lopende band gelegd. Ook dit is de ’70 Cycle Run en we zouden het niet anders durven dromen.
|
| naar top |
|
|
|
| Als de rockband losbarst heeft het even geen zin meer om een gesprek te proberen voeren en daarom luistert iedereen naar wat de muzikanten brengen. Dat is geen onaangename bezigheid want ze kunnen er wat van en daar is na afloop van dit muzikale intermezzo iedereen het mee eens. Kijkend naar de knappe, soms wel erg zeldzame motoren en sprekend over alles wat maar met motoren en motorrijden te maken heeft, vliegt de middag voorbij. Iedereen heeft het duidelijk naar de zin, hoge woorden vallen er niet en nog voor iedereen het goed en wel beseft, beginnen de eerste bezoekers al naar huis te rijden. Ook voor ons zit deze aangename dag er weer maar eens op. Kunnen we meteen uitkijken naar de circuitdag van de ’70 Cycle Run die in april volgend jaar plaats zal vinden... |
| naar top |
|
