|
|
|
| Een 1000cc metende vloeistofgekoelde V-twin in een avontuurlijk jasje steken is in de motorwereld al meer gedaan. Met de Varadero was Honda echter bij de pioniers die dit tijdperk inluidden. Ondertussen is de huidige Varadero –de 2003 versie- zelfs al een doorontwikkeling van het oorspronkelijke model. Diverse verbeteringen werden doorgevoerd, hetgeen onder andere resulteerde in een sterk verminderd brandstofverbruik. Van een stevige drinker evolueerde de Varadero naar een gematige verbruiker, die tijdens ons testritten niet meer dan ietsje boven de 6 liter lustte. Zelfs al stond het gas geregeld beslist wel wat verder open dan strikt nodig. Zo zijn we nu eenmaal; we worden dan wel een dagje ouder, het kind in ons is nog bij lange na niet dood. |
 naar top |
 |
|
|
| Wanneer je de Varadero voor het eerst voor je ziet staan, zou je nochtans verwachten dat deze grote jongen wel een slokje brandstof nodig heeft om zich voort te bewegen. De motor oogt niet alleen groot, maar is dat in de praktijk ook. Hoog op zijn poten, breedgeschouderd en voorzien van een stevige borstkas en dito longinhoud is het een kerel om U tegen te zeggen. Iemand met veeleer korte beentjes –en weinig ervaring- kan meteen zijn aspiraties aan de kant zetten om met deze motor veilig te gaan rijden: het zadel bevindt zich op 835 millimeter van de begane grond en het is niet alleen lekker ruim maar ook lekker breed. Ook het gewicht van de motor is bepaald niet bescheiden te noemen. Droog brengt de Varadero immers 235 kilogram op de weegschaal en met een tankinhoud van 25 liter en wat koelvloeistof komt het rijklare gewicht dus minimum ergens in de buurt van de 255 kilogram te liggen. En die voel je ook als je een volgetankte XL1000V van de standaard haalt. Onervaren rijders laten de Varadero dan ook beter op zijn standaard staan en kijken uit naar een lichter alternatief. Ook al staart de Varadero hen nog zo aardig aan en zijn ze gevallen voor zijn robuuste uiterlijk. |
| naar top |
|
| Dat je voor de look van deze motor kunt vallen als de eerste de beste bakvis voor een prachtig ogende popster of filmacteur staat als een paal boven water. De motor heeft ronduit intrigerende trekjes en laat zijn ervaring en zijn kunnen bewonderen door iedereen die aan hem voorbij komt. Je kan hem echt niet voorbij zonder hem even in de ogen te kijken –of zoals de dames meestal doen- zijn kracht langs achteren stilletjes te bewonderen. Vanuit welke hoek je de Varadero bekijkt maakt daarbij overigens niets uit. Kracht, volwassenheid, avontuurlijkheid en zelfverzekerdheid, al deze eigenschappen straalt deze motor met overgave uit. Dat er een potent motorblok in zijn borstkas schuilt zal zelfs de grootste leek meteen vermoeden. Bij een dergelijk uiterlijk horen nu eenmaal stevige prestaties, anders is de zaak wel héél goed mis. |
| naar top |
| Koning Albert of strontvlieg |
| Vanop het brede zadel boezemt de Varadero je aanvankelijk heel wat ontzag in. Groot en indrukwekkend is hij te allen tijde en ook de omstaanders ontgaat dit niet. Tijdens onze eerste kilometers voelden we ons dan ook bij wijlen afwisselend als een koning die op zijn modern strijdros ten strijde trekt tegen alles wat verveling heet -onze Albert heeft er naar het schijnt ook zo eentje- om ons even daarna even nietig te voelen als een strontvlieg op een machtige olifant. Gelukkig laat de Varadero zich heel gemakkelijk sturen en is hij heel wat wendbaarder dan een olifant. Al kunnen we dat laatste niet met zekerheid zeggen want we hebben spijtig genoeg nog geen enkele olifant kunnen testen. Maar dat even helemaal terzijde. Je weet trouwens maar nooit wat je met dergelijke uitlatingen allemaal bij de mensen losmaakt. Straks komt er nog eentje aankloppen met de vraag of we zijn Indische olifant niet even de sporen willen geven. Iets wat we de brave borst misschien wel helemaal niet zouden kunnen weigeren. Tenslotte krijg je daar niet alle dagen de kans toe... |
| naar top |
|
 |
|
| Maar we dwalen af, we waren met het testverslag van de Varadero bezig. Ondanks zijn groot volume en zijn niet onaanzienlijk gewicht stuur je deze motor na enige gewenning vlotjes doorheen het verkeer, dwing je hem met een eenvoudige aanwijzing van je heupen in een bocht en navigeer je hem moeiteloos over de wasborden en tussen de valkuilen van onze onvolprezen openbare wegen door. Kom je niettemin toch nog in een stevige kuil in het wegdek terecht, dan is er nog geen man over boord; de lange veerwegen en de soepel afgestelde veersystemen vangen de oneffenheden perfect op en sturen de gevolgen van je onachtzaamheid slechts in zeer geringe mate door naar je ruggengraat. Scheelt meteen een slok op een borrel op gebied van concentratie onder het rijden, maar zorgt er ook voor dat je automatisch wat "vlotter" je trajecten gaat kiezen. Verkeersdrempels worden door de Varadero gereduceerd tot slechts een klein ongemak in je leven, het rijden over kinderkopjes lijkt plots ook wel zijn charmes te hebben en trottoirranden bespringen doe je zelfs met je ogen dicht. Het echte off- roadwerk mag je met de XL1000V echter wel zo goed als vergeten. Daarvoor is deze motor nu eenmaal te groot en te zwaar om echt plezier aan een dergelijke opdracht te beleven. |
| naar top |
|
| Waar je wél echt veel plezier kunt aan beleven is aan de stille kracht die deze motor altijd en meteen kan ontwikkelen als je hem daarom vraagt. Soepel rijdend in zijn lage toerengebieden zou je nooit verwachten dat deze twin in de hogere toerentalregionen stevig zijn mouwen wil opstropen en er hard tegenaan gaan. Deze metamorfose gaat namelijk zo geleidelijk en gemakkelijk dat het je niet meteen opvalt dat de stoeterij die in de Varadero steekt aardig van wanten weet. Na het uitpluizen van de technische gegevens van het motorblok bleek wel dat de XL1000V zo maar eventjes 69 kW bij 8000 toeren weet uit te braken, wat gelijk is aan ongeveer 94 ouderwetse paardenkrachten. Een interessant cijfer overigens want dit betekent dat je met een gewone inschrijvingstaks te maken krijgt als je hem in het verkeer wilt brengen. 2000 toeren eerder, dus bij een draaisnelheid van 6.000 krukasomwentelingen, bereikt het blok zijn maximale koppel. Met 99 Newtonmeter kom je nooit koppel te kort, zeker niet als je weet dat die trekkracht reeds bij lage toerentallen heel sterk aanwezig is en mooi vloeiend wordt opgebouwd. Het motorkarakter is dan ook heel vergevingsgezind en inhaalmanauveres zullen je slechts zelden aanmanen om in de versnellingsbak te gaan roeren. Doe je dat toch dan zal je er plezier aan beleven. De bak schakelt zoals een echte Honda versnellingsbak van de laatste generaties; accuraat en soepel gaat het dus zowel bij het op- als bij het afschakelen en wie met deze motor tussen twee versnellingen komt te staan is de naam van motorrijder volgens ons nog lang niet waardig. Om de koppeling te bedienen moet je echt niet meer inspanningen doen dan om pakweg een glas water te drinken. Tenzij je natuurlijk een echte alcoholist bent of watervrees hebt, want dan gaat deze vergelijking beslist niet op. Aan drinken zal je trouwens op de Varadero niet meteen gaan denken: daarvoor rijdt dit ros véél te aangenaam. |
| naar top |
|
|
|
| Het brede zadel, het goed gevormde stuur en de uitgekiende plaats waar de voetsteunen zich bevinden zorgen voor een fiere, verzorgde rijhouding waarin je het heel lang kunt volhouden. Ook achter op de Varadero is het goed toeven. De zitbank achteraan is ruim bemeten en comfortabel gepolsterd en ook de voetsteunen van de duo staan daar waar een normaal gevormde persoon ze wil zien staan. Vanop de plaats van de bestuurder heb je slechts weinig last van rijwind want het brede front van de motor houdt die voor het grootste gedeelte van je lichaam vandaan. Op de snelweg op geregelde tijdstippen af en toe een blik op de snelheidsmeter werpen is dan ook geen overbodige luxe. Tenzij je in een land als bijvoorbeeld Duitsland woont natuurlijk, maar met de flitspalen waarmee de overheid ons landje de jongste tijd volpoot kan je maar beter uit je doppen kijken. Verwacht naast die snelwegen niet dat bochtige trajecten je tempo drastisch zullen doen dalen wanneer je ze opzoekt, want de Varadero vertikt het om daaraan zijn hulp te verlenen. De krachtige remmen, het homogeen aanvoelende rijwielgedeelte en de goede rijpositie laten snel en gemakkelijk bochtenwerk toe, ook al rij je op dat moment over betonwegen die de beide wereldoorlogen hebben zien passeren. |
| naar top |
|
|
|
| Wie onze hersenspinsels heeft doorworsteld weet inmiddels dat het gebruiksgebied van de Varadero XL1000V zich meer dan kamerbreed uitstrekt. Voor zowel woon- werkverkeer als voor lange en korte trips is de Varadero een ideale partner. Bagage vervoeren met de Varadero is ook al een makkie, want de motor is niet alleen standaard uitgerust met een stevige bagagedrager, maar kan ook heel gemakkelijk een volumineuze kofferset torsen. Bovendien kan je op de grote brandstoftank ook een maxi uitvoering van een tanktas kwijt, wat het potentieel aan bagage transporteren op een niveau brengt dat een onvervalste reismotor nog zou kunnen doen blozen. Ben je niet bij de grootsten der aarde, dan vergeet best niet dat je al dat volume en al die kilo’s ook soms eens met je fysieke krachten in evenwicht moet kunnen houden. Steunwieltjes aan de zijkant, die automatisch uitklappen als je komt stil te staan heeft Honda –bij ons weten- nog niet in de officiële accessoirelijst opgenomen. De kans dat je op het terrein van een benzinestation op je gezicht zou gaan is echter heel miniem. Indien je het een beetje kalm aan doet –lees maximum 20 kilometer harder rijden dan je in feite wettelijk mag- dan heb je aan een volle brandstoftank genoeg om het ongeveer 400 kilometer uit te zingen. De verre einders, waar tankstations even dun gezaaid zijn als lieve schoonmoeders, lonken dan ook steeds als je met de Varadero op stap bent. Een ritje naar je werk kan dus zonder veel moeite eindigen in een flinke toerrit en tijdens een daguitstap moesten we onszelf dan ook meerdere keren tot de orde roepen omdat we steeds maar visioenen kregen van verre landen, eindeloos lijkende wegen en… alles wat niet deugt zou ons moeder zeggen als ze het wist. |
| naar top |
|
|
Na het lezen van deze test zullen sommige lezers ons misschien verdenken van vleierij aan het adres van Honda omdat we tot nu toe nog geen enkel negatief puntje aan de Varadero ter sprake hebben gebracht; maar wees gerust, motornet blijft altijd objectieve verslaggeving brengen en gaat de scherpe kantjes van een ontwerp nooit of te nimmer afzwakken of onder tafel vegen. In het geval van de Varadero zou dat echt niet veel werk zijn geweest want we hebben maar één kleine opmerking aan het adres van de ontwerpers van deze schitterende motor: de kleine choke handel, die een plaatsje heeft gevonden op de linker stuurhelft, is zeer moeilijk te bedienen indien je aan het rijden bent, zeker met dikke handschoenen aan. Een iets grotere hefboom zou geen slechte zaak zijn en kan zeker geen fortuin kosten. Gelukkig kan je de choke er heel snel afhalen, zelf na een koude start, zodat dit probleem zich slechts zelden zal manifesteren. Voor de rest hebben we op de Varadero echt niets gevonden om moeilijk over te doen. De stiel van motorverslaggever is zo langzamerhand wel zo goed als naar de vaantjes: om nog iets negatiefs te kunnen vinden moet je bijna bij de duivel te rade gaan. Doen we natuurlijk niet graag, want waar die kerel uithangt is het naar verluid véél te warm om met een motor te rijden
|
| naar top |
|
|
|
|
| Motor |
| Type: |
|
tweecilinder viertakt |
| Koeling: |
|
vloeistof |
| Distributie: |
|
PGM-FI Elektronische benzineinjectie |
| Voeding: |
|
4 Keihin carburatoren met K-Tric |
| Boring X slag: |
|
98 x 68 mm |
| Cilinderinhoud: |
|
996 cc |
| Compressie: |
|
9 :1 |
| Maximum vermogen: |
|
94 Pk @ 8.000 o.p.m |
| Maximum koppel: |
|
99 Nm @ 6.000 o.p.m |
| Versnellingsbak: |
|
6 verhoudingen |
| Koppeling: |
|
natte meerplaatskoppeling |
| Eindoverbrenging: |
|
ketting |
|
|
|
| Rijwielgedeelte |
| Frame: |
|
Stalen buisframe. |
| Ophanging vooraan: |
|
klassieke voorvork 43 millimeter, 150 mm veerweg |
| Ophanging achter: |
|
monoshock vering, instelbare veervoorspanning, 143 mm veerweg |
| Voorrem: |
|
twee 296 schijven met driezuigerremklauwen |
| Achterrem: |
|
één 256 mm schijfrem met driezuigerremklauw |
| Voorband: |
|
110/80 R 19 |
| Achterband: |
|
150/70 R 17 |
|
|
| Maten en gewichten |
| Lengte |
|
2.295 mm |
| Breedte |
|
925 mm |
| Hoogte |
|
1.500 mm |
| Zithoogte |
|
838 mm |
| Wielbasis |
|
1.560 mm |
| Grondspeling |
|
- |
| Leeggewicht |
|
225 Kg droog |
| Tankinhoud |
|
25 liter |
|
|
|
| Prijs |
| 10.600 euro |
|
|
|
|
|
|
| naar top |
|
