|
|
|
| De Yamaha R1 behoort onbetwist tot de soort motoren die we best met de naam superbike bedenken. Yamaha klasseert zijn R1 weliswaar onder de supersports maar met een opgegeven vermogen van 152 Pk aan de krukas en een drooggewicht van 174 weet iedereen die iets afweet van motoren dat dit een motor is die in staat is om zelf de meest ervaren rijders een poepje te laten ruiken als hij of zij het waagt om op een ongepast moment vol aan het gas te gaan hangen. |
 naar top |
 |
|
|
Met die wetenschap in het achterhoofd gingen we de motor bij de importeur ophalen. Wij kregen een puntgave, zilverkleurige versie onder onze hoede en moesten meteen toegeven dat deze geweldenaar er in zijn zilverkleurig pakje heel gedistingeerd uitziet. De ranke scherpe lijnen waarvan de ontwerpafdeling van Yamaha deze motor heeft voorzien mag zeker heel geslaagd genoemd worden terwijl het fijne, zilverkleurige lakwerk de markante vormgeving nog benadrukt. Ons deed de stijl van de motor een beetje denken aan James Bond: knap, snel, voorkomend en welgemanierd maar ook razend gevaarlijk als je hem niet behandelt zoals het hem zint.
Toen we in het zadel plaatsnamen bleef de sfeer van luxe en functionaliteit -die de motor ons eerder had ingeboezemd- om ons hangen. De geometrie was verrassend ruim zodat ook langere personen hun lijf goed kwijt kunnen op deze motor. De zithouding die de R1 ons oplegde was wel sportief maar beslist niet echt extreem. Je voelt natuurlijk meteen dat je niet op een toermotor zit maar ergonomisch zit deze Yamaha veel beter ineen dan sommige superbikes waar we vroeger mee gereden hebben. Toch daagt deze motor zijn bestuurder nog voor zijn motor draait al uit tot snelle, supersportieve acties. Iets waar we ons niet lieten aan vangen want we hopen ooit nog eens in pensioen te kunnen gaan met een lichaam dat nog enigszins goed functioneert. De voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast die in een studentenbuurt staat en die regelmatig het bezoek krijgt van een troep Afrikaanse olifanten vergezeld van een troep Cyclopen… of iets dergelijks.
Maar dat even geheel terzijde. De R1 tot leven wekken gaat heel gemakkelijk. De sleutel in de juiste stand zetten, met je fikken van het gas blijven en op de startknop duwen, meer is er niet aan om deze vierpitter aan de praat te brengen. De motor loopt meteen mooi soepel rond en antwoord zelfs dan –met een koude motor- al heel alert op de minste verandering in de gasstand. Na de gebruikelijke handelingen met de koppeling en de versnellingsbak zijn we klaar om onze eerste meters met de R1 te beginnen. De versnellingsbak heeft zich trouwens bij die handeling niet laten horen, enkel een droge, zachte klik verraadde ons dat de bak in zijn eerste stond en ook de koppeling liet zich heel soepel en correct bedienen. Met een streepje gas gaan we op weg. Braaf en zelfbewust rijdt de R1 de baan op en toont meteen dat hij een heel soepel en vergevingsgezind karakter heeft. Omdat de motor koud staat –en het bij die toerentallen nog net verantwoord is- rijden we de eerste kilometers in de stad zonder dat de naald van de toerenteller de kaap van de 5.000 omwentelingen voorbij gaat. Veel schakelen moeten we daarbij niet doen. De souplesse van de vierpitter is fantastisch en zelfs vanaf erg lage toerentallen –pakweg 2.000 omwentelingen- wil de R1 zonder morren vooruit. Slenterend genieten we van dit deel van het motorkarakter en het valt ons daarbij op dat deze motor zich ook aan dit tempo heel gemakkelijk laat hanteren. De stuuruitslag is ruim voldoende, de zithouding helemaal niet krampachtig en het uitlaatgeluid dat uit de 4 in 1 komt is heel beschaafd. Blijkbaar zijn we niet de enigen die de R1 mooi vinden, want ettelijke bewonderende blikken worden onze richting uitgeworpen. Gelukkig reden we met een donker vizier op de helm, anders kan dat wel eens heel anders uitgepakt hebben. Maar ja, we hebben dan ook onszelf niet gemaakt... |
| naar top |
|
|
|
Met een Formule 1 bolide om boterkoeken rijden moet ook niet echt prettig zijn en met een Yamaha R1 in de stad blijven rondhotsen kan ook niet echt de bedoeling zijn dus kozen we al snel voor de ruimte van het platteland om de teugels van onze knappe speelkameraad te kunnen laten vieren. Zowel de bochtige secundaire wegen als de razendsnelle secties die we aandeden bevielen zowel de R1 als zijn berijder duidelijk wel érg goed want het heeft een hele tijd geduurd voor we een eerste stop maakten. Maar wat wil je: een motor die als het ware een verlengstuk van je eigen lichaam vormt bij het sportieve stuurwerk, remmen die je gedachten wel lijken te lezen en een motorblok dat op alle momenten perfect doet wat je wil –en nog veel meer- manen je als motorrijder niet meteen aan om langs de kant te gaan staan om naar de vogeltjes te kijken. Korte en trage bochten, snelle zwiepers, tochten in de bergen -in ons geval dus de Ardennen- het maakte voor de R1 niets uit. We konden geen enkel component van de motor niet één keer op een fout betrappen, hoe hard we ook probeerden. De kleine stroomlijnruit zorgde ondertussen voor een heel aanvaardbare windbescherming maar was ook zo vriendelijk om ons duidelijk te maken dat we het op sommige momenten wat al te bont maakten. Een R1 met een verhoogde ruit uitrusten mag je dan ook alleen maar doen als je van jezelf weet dat je jezelf in de hand hebt, anders wordt je rijbewijs meteen vogelvrij verklaard…
Het gemak waarmee je met een Yamaha R1 rijdt is opmerkelijk. Zo is bijvoorbeeld de vering perfect afgesteld voor zowel snel werk als ronduit toeristische tripjes. Inderdaad, toeristisch gereden ritjes want ook voor de R1 moet de boog niet altijd gespannen staan. Opvallend is daarbij dat het comfort ook op slechte betonbanen heel hoog blijft hetgeen het verteren van een dergelijk wegdek zowel psychologisch als fysiek heel gemakkelijk maakt. De motor blijft ook onder deze omstandigheden haarscherp sturen en trekt zich erg weinig aan van de snelheid waarmee je over de wegen flitst. Minder snel rijden kan natuurlijk ook want tenslotte is het de pols van het mannetje -of het vrouwtje- in het zadel die bepaald hoe snel het gaat en niet de motor zelf. Gelukkig maar, want als de kraan van deze motor vol openstaat ziet de wereld er opeens veel kleiner uit…
In eerste versnelling moet je geen straffe toeren uithalen om aan de verkeerde kant van de 140 kilometer per uur uit te komen; gewoon de motor laten doortrekken tot de naald van de toerenteller de rode zone op zijn schaal bijna streelt is al genoeg. Schakel je daarna naar tweede op -en herhaal je dezelfde grap- dan kom je al in de buurt van de 200 kilometer per uur terecht. En zo gaat het moeiteloos verder tot België een straat wordt, Europa een provinciaal domein en de wereld krimpt ineen tot nietige bal in de ruimte… Het spreekt voor zich dat je dus heel goed uit je doppen moet kijken om op die momenten niet tegen één of ander -al dan niet bewegend- obstakel aan te rijden. Beter is het te genieten van de trillingsvrije krachten die de motor al in zijn lage toeren en zijn krachtig middengebied weet te produceren. Af en toe eens smullen van de bodemloze acceleratie die de R1 in zijn lijf heeft zitten is dan achteraf nog zo lekker. Op elk moment van de dag van chocolade smullen is ook niet gezond en gaat ook snel vervelen… geloof ons: ook dat hebben we al eens uitgeprobeerd!
|
| naar top |
|
|
|
Niet alleen rijtechnisch is deze motor zo goed als perfect, ook voor de techneuten onder ons is deze R1 een pareltje. Het viercilinder motorblok heeft bijvoorbeeld een koppel van 107 Newtonmeter bij 8.500 omwentelingen per minuut, het is 152 Pk sterk indien de toerenteller een draaisnelheid van 10.500 toeren aangeeft en het is erg onderhoudsvriendelijk. De reputatie van een betrouwbare aandrijving te vormen heeft dit blok al lang verdient en voor de rest is het ook allemaal koek en ei. Een elektronische injectie en ontstekingssturing –beiden van de allerlaatste generatie- zorgen voor een perfect gedrag én een laag verbruik want deze Yam konden we gemiddeld slechts een kleine 7 liter benzine door zijn keelgat wringen bij straatgebruik. Dat het er daarbij niet altijd zo zachtmoedig aan toe ging hebben we uitsluitend aan onszelf te danken. Kleine jongentjes worden nu eenmaal maar moeilijk groot…
Het rijwielgedeelte van de R1 is daarentegen wel degelijk heel volwassen. Het aluminium Deltabox-frame, de prachtige achtervork, de perfect werkende voorvork en de sublieme voorremmen zorgen voor echt veel onbezorgd rijplezier. Enkel de werking van de achterrem is voor verbetering vatbaar, maar deze opmerking heeft meer weg van spijkers op laag water zoeken dan van objectieve kritiek: de achterrem gebruikt bijna niemand die een supersportieve motor in zijn gebruiksgebied bestuurt, dus zal dat kleine smetje niemand een zorg wezen. Kritisch als we zijn willen we echte niet nalaten dit puntje te vermelden. Die Yamaha boys maken het ons, verslaggevers van vlees en bloed, al moeilijk genoeg om hun producten degelijk te kunnen testen. Een extra processor in onze kop laten plaatsen dringt zich onderhand op met die hoge vermogens… ja, echt! Ook testrijders zijn maar gewone mensen…
|
| naar top |
|
|
|
|
| Motor |
| Type: |
|
Viercilinder viertakt in lijn. |
| Koeling: |
|
vloeistof |
| Distributie: |
|
4 kleppen per cilinder, dubbele bovenliggende nokkenas. |
| Voeding: |
|
Elektronische benzine-injectie |
| Boring X slag: |
|
74 x 58 |
| Cilinderinhoud: |
|
998 cc |
| Compressie: |
|
11,8 :1 |
| Maximum vermogen: |
|
152 Pk @ 10.500 tpm |
| Maximum koppel: |
|
107 Nm @ 8.500 tpm |
| Versnellingsbak: |
|
6 verhoudingen |
| Koppeling: |
|
natte meervoudige plaatkoppeling |
| Eindoverbrenging: |
|
ketting |
|
|
|
| Rijwielgedeelte |
| Frame: |
|
Aluminium Deltaboxframe |
| Ophanging vooraan: |
|
upside down voorvork, volledig instelbaar |
| Ophanging achter: |
|
conventionele swingarm, monoshock veerelement, volledig instelbaar. |
| Voorrem: |
|
twee 298 mm schijven met tweezuigerremklauwen |
| Achterrem: |
|
één 220 mm schijfrem met dubbelzuigerremklauw |
| Voorband: |
|
120/70 ZR 17 |
| Achterband: |
|
190/50 ZR 17 |
|
|
| Maten en gewichten |
| Lengte |
|
2.042 mm |
| Breedte |
|
705 mm |
| Hoogte |
|
1.105 mm |
| Zithoogte |
|
820 mm |
| Wielbasis |
|
1.395 mm |
| Grondspeling |
|
- |
| Leeggewicht |
|
174 Kg droog |
| Tankinhoud |
|
- |
|
|
|
| Prijs |
| 13.100 euro |
|
|
|
|
|
|
| naar top |
|
