|
|
|
| Toen we de eerste beelden van de Kawasaki Z1000 onder ogen kregen flitste er maar één woord door ons hoofd. EINDELIJK! Ja, inderdaad, eindelijk, want we vonden al lang dat Kawasaki maar eens met een motor op de proppen moest komen die kracht, jeugd en agressie uitstraalde. Met andere woorden een motor waarvan de sportief ingestelde motorrijders het water van in de mond kregen, hun kwijl nog maar nauwelijks bijtijds konden wegslikken en met rode oortjes en bloeddoorlopen oogjes naar het foldertje moesten staren. |
 naar top |
 |
|
|
Toch vonden we het uiterlijk van de Z1000 niet meteen mooi. In de statische presentatie van de Z1000 die je op motornet vind, maakten we daar geen vermelding van, maar toch was ons eerste oordeel niet meteen overweldigend positief. We moesten misschien wat wennen aan de lijnen van het uitlaatsysteem en de kontpartij -wie zal het zeggen- maar toch vonden we dat de motor heel duidelijk "iets had" dat hem voor ons aantrekkelijk maakte. Toen we hem op het motorsalon van Brussel voor het eerst in levenden lijve zagen staan, lieten we het, net als zovelen voor ons, niet na om ons been erover te slaan en in het zadel te zakken. Iets wat we achteraf beschouwd maar beter niet hadden gedaan: op het moment dat we ons in het zadel hadden genesteld, voelden we onmiskenbaar een zwerm vlinders in onze buik en steeg onze bloeddruk met enkele punten. En dat hebben de mensen van Kawasaki Belgium geweten; daarna zaagden we hen bijna letterlijk de oren van het hoofd om toch maar zo snel mogelijk de Z1000 in handen te krijgen voor een testrit.
Eind februari was het eindelijk zover. Toen we om de hoek van het Kawasaki hoofdkwartier draaiden om de motor op te halen, keken we meteen recht in de grimmig ogende snuit van een gifgroene Z1000. We lieten ons door al dat uiterlijk vertoon echter niet imponeren en namen meteen plaats in het zadel. Tot onze verbazing begonnen ook toen meteen weer die vlinders in onze buik te vliegen. ’t Werd dus hoog tijd dat we nu eindelijk met dit beestje gingen rijden want de opwinding die de Kawasaki bij ons veroorzaakte, konden we onderhand niet meer onder stoelen of banken schuiven. Het contact aanzetten en naar het speelse gedrag van het digitale dashboard kijken nam slechts luttele seconden in beslag, waarna we via de startknop de Z1000 tot leven wekten. Het geluid dat de motor daarbij ten gehore bracht, was heel beschaafd maar hield toch zekere beloftes in. Krachtig en dreigend, zonder asociaal te doen, gromde de vierpitter voor zich uit. ’t Feest kon beginnen.
|
| naar top |
|
|
|
| Reeds enkele tientallen meters verder voelden we een stijgende verbazing in ons opkomen. De Z1000 liet zich zo namelijk zo gewillig sturen dat we zouden gezworen hebben met een zeshonderd cc metende vierpitter aan het werk te zijn. Nu, ja… het woord werk is hier beslist niet echt op zijn plaats, maar we zullen het gemakshalve maar zo noemen. Speels en dartel reageerde de motor meteen op onze kleinste, soms bijna minieme, wenken. Het motorblok was ons al even gunstig gezind: vanaf 2000 toeren per minuut pakte het mooi op en stuwde ons progressief uithalend de stad uit. In de eerste lange bocht die we op onze weg naar huis tegenkwamen, toonde de Z1000 ons meteen dat hij het goed met ons voorhad door perfect en heel stabiel de in gedachten uitgestippelde lijn perfect te volgen. Onze eerste rit met de Kawasaki Z1000 over de snelweg kon beginnen. |
| naar top |
|
| Dicht tegen de achterzijde van de ruim gedimensioneerde brandstoftank gezeten zie je nauwelijks nog iets anders van de Kawa dan het compacte, doch erg complete dashboard. De toerenteller, snelheidsmeter, brandstofmeter en een pak verklikkerlichtjes zijn samen ondergebracht in het meest avant-gardische dashboard dat we in onze lange carrière reeds voor ogen kregen. De digitale snelheidsaanduiding maakte er ons, na enkele honderden meters op de snelweg gereden te hebben, op attent dat ons rijbewijs nog maar eens aan een zijden draadje hing. Net op dat moment voelden we ook dat de rijwind begon op te spelen. Op een echt naakte motorfiets is dat niet meer dan normaal als je de kaap van de 150 kilometer per uur bent gepasseerd… dus maakten we ons daar echt geen zorgen om. De Z1000 bleef ten andere ook bij deze snelheden mooi stabiel, als op rails lopen; geen vuiltje aan de lucht dus. De soepele gang van het koppelingshandel en de perfect schakelende versnellingsbak nodigden ons uit om maar meteen naar de hoogste versnelling door te schakelen. Het sterke motorblok van de Z1000 maakte het allemaal niets uit, het had steeds kracht genoeg om de duur van inhaalmanoeuvres tot een minimum te beperken, ook al stond de bak op dat moment zelfs in zijn hoogste verhouding. |
| naar top |
|
|
|
| Na enkele tientallen kilometers autosnelweg konden we concluderen dat de ver naar voren geplaatste zithouding en de semi sportief gesitueerde voetsteunen perfect pasten bij de houding die het smalle stuur aan de berijder van de Kawasaki Z1000 oplegt. Het zicht in de achteruitkijkspiegels was goed en onze stemming werd met elke kilometer die we aflegden lichtvoetiger. Maar toch borrelde er een zeker verlangen in ons op. Bochten, ja, bochtenwerk, dat was waar we naar uit begonnen kijken. En geloof ons, of geloof ons niet, maar we hadden het gevoel dat de Z1000 het ook op dat punt meteen met ons eens was. Toen we in onze thuishaven landden, bleek het verkeer er echter nog maar eens goed in de knoop te zitten. Van de nood een deugd makend, testten we dan maar meteen de eigenschappen van de Z1000 in een chaotisch stukje stadsverkeer voor we hem voor die dag aan de kant zetten. De motor kweet zit door zijn hoge hanteerbaarheid en zijn grote stuuruitslag perfect van zijn taak en voor we er erg in hadden, kwamen we op onze eindbestemming aan. Met tegenzin stapten we af, want de vlinders in onze buik waren helemaal nog niet moe en eisten terstond meer sportief getinte activiteiten. Maar het klavier van onze computer eiste ons nog maar eens op die avond. Met de belofte dat we de volgende dag meer ons best zouden doen, lieten we de gifgroene driftkikker achter voor de nacht. Van spelen alleen kun je niet eten. Jammer, maar de wereld steekt nu eenmaal zo ineen. |
| naar top |
|
| De volgende dag gebruikten we de Z1000 enkel en alleen voor woon-werkverkeer. De motor overtuigde ons daarbij van zijn goedmoedige en vingervlugge eigenschappen, maar herinnerde ons ook regelmatig aan onze belofte om eens wat bochtjes te gaan pikken. Zomaar voor de lol en niet tijdens een ritje van de ene afspraak naar de andere. Tussendoor daagde de Z1000 ons regelmatig uit en wilde duidelijk tonen dat hij meer in zijn mars had dan de meesten ervan zouden verwachten. Goed doseerbare en heel krachtige remmen, een zo goed als perfect afgestelde vering en een motorblok dat koppel en vermogen in overschot heeft, prikkelden onze zinnen. Toen we de motor af en toe toch even zijn zin gaven en we met gevierde teugels door de bochten stormden, voelden we meteen ook dat het stuurgedrag van de Z1000 erg neutraal was en dat het frame geen krimp gaf. Als dat nog geen mooie beloftes waren voor een dagje ongebreideld stoeien, wisten we het ook niet meer. |
| naar top |
|
| Toen de laatste nieuwsbrief de deur uit was, konden we weer even ontspannen ademhalen. Een blik naar buiten leerde ons dat de Z1000 zo onderhand groen zag van ongeduld, dus trokken we voor de gelegenheid maar ons beste motorpakje aan en namen enkele uurtjes vrijaf om eindelijk wat te gaan dollen met de Kawasaki. De stad uit, dat moesten we zeker, want ome agent en zijn trawanten zouden deze gifgroene kikker meteen in de gaten krijgen wanneer die er nog maar aan dacht om te beginnen kwaken. Wie echter een beetje zijn weg weet te vinden op het platteland dat de stad omringt, zal het gezelschap van deze Z1000 zeker goed kunnen smaken. Op de kleine, bochtige secundaire wegen die we met de Kawasaki opzochten, bleek de motor weer maar eens volledig in zijn element. Spelenderwijs liet de Z1000 zich van het ene op het andere oor gooien, accellereerde vervolgens met volle overtuiging naar de volgende serie bochten en remde als een bezetene af toen we eventjes het gas wat te lang open lieten staan voor een stukje beton dat zeker nog heel wat Duitse troepen over zijn rug had voelen optrekken naar het front. Et les enfants s’amusent, schoot het door ons hoofd, terwijl we onze nieuwe, gifgroene kameraad nog maar eens door een bochtje keilden. |
| naar top |
|
|
|
| Omdat een mens maar zelden genoeg kan krijgen en derhalve steeds maar meer en beter wil, zochten ook wij wat langere, snellere bochten op om de Z1000 op zijn stuurkwaliteiten te testen. Dat de motor een klein beetje onderstuur had laten optekenen in het korte bochtenwerk namen we hem helemaal niet kwalijk, maar we waren wel heel benieuwd of deze eigenschap ook in snelle lange bochten de kop zou komen opsteken. Toen op ons geheime testcircuit de eerste lange bocht met een gezonde vaart hadden gerond, wisten we meteen dat het fenomeen enkel bij het insteken van de bocht even merkbaar was, maar daarna helemaal verdween. De motor bleef mooi op hellingshoek en stuurde even onverstoorbaar door de bocht als een TGV op kruissnelheid. Meer uit pure fun dan uit professionalisme herhaalden we deze proefneming meerdere keren en bij steeds "speelsere" snelheden. Het resultaat, een scherp en stabiel sturende motor, bleef daarbij hetzelfde. De gemonteerde Bridgestone BT012 banden bleven onverstoorbaar grip vinden, ook al was het einde van hun loopvlak nu echt wel in zicht. Ten einde raad deden we dan maar een beroep op een gewillige dame die -nietsvermoedend- achterop ging zitten. Het resultaat van deze proefneming was dat de Z1000 het al in de eerste bocht uitbrulde van pure fun. Of onze dou-dame op dat moment in dezelfde gemoedsstemming verkeerde, hebben we tijdens het rijden niet kunnen horen, maar ze gaf naderhand wel toe dat deze motor een toonbeeld van stabiliteit mocht genoemd worden. En als een vrouw dat zegt, kunnen we niets anders dan dat beamen. De dames zijn niet voor niets de meest kritische wezens die vadertje natuur geschapen heeft om ons, mannen, tijdens dit leven te pesten… sorry, correctie… er moet natuurlijk staan "in het oog te houden". |
| naar top |
|
|
|
| Terwijl we samen met de motor nog stonden af te kicken van het speelse vuurwerk van zonet, namen we er eens rustig de tijd voor om hem te bekijken. De afwerking van deze Kawasaki omschrijven met de geijkte term "perfect", doet de finishing van deze Z1000 beslist te kort. De gepolijste velgranden van de gifgroene wielen, de van eenzelfde kleur voorziene carterdeksels, het goudkleurige stuur, de forse voorvork… het past allemaal perfect samen en vormt een exotisch aandoende cocktail waar me maar al te graag aan nipten. Voeg daarbij het ronduit knappe ontwerp van het dashboard, de krachtige lijnen van de brandstoftank en de nors kijkende koplampunit en je kunt er niet meer omheen: dit is één van de meest verzorgde en doordacht vormgegeven motoren van dit ogenblik. Wie ergens een boontje heeft voor de pure streetfighterlook zal dan ook de Z1000 een pracht van een motor vinden. Wie dit niet beaamt is een softie die maar beter een breiwerkje opzet tegen de koude dagen die er de volgende winter ongetwijfeld weer aan zullen komen. Maar nu is het lente en aan geitenwollen sokken heeft deze Kawasaki geen boodschap, verre van… |
| naar top |
|
|
|
| Wie op zoek is naar een strak gelijnde, moderne motorfiets met zowel heel wendbare als stabiele rijeigenschappen moet beslist eens wat langer stilstaan bij de aanschaf van een Kawasaki Z1000. Zijn sterke, doch ook héél soepele motor en zijn krachtige, veilige remmen mag je daarbij beslist niet over het hoofd zien. Indien je je partner moet overtuigen dat dit een goede keuze is, dan laat je terloops maar vallen dat het ook achterop goed toeven is op deze Kawasaki en dat zijn uiterlijk zo tijdloos is dat het nog altijd modern zal aandoen als jouw haar al lang is uitgevallen of tot een grijze massa is herleid. Is dat nu al het geval en meen je te weten dat je aan een tweede jeugd toe bent, dan is dat ook een perfect koopargument. Deze Z1000 brengt terug de kwajongen in je boven die je vroeger was of altijd al geweest wilde zijn. Omdat ook dames een "kwajongen" kunnen zijn, geldt dit argument ook voor hen, zeker omdat de zadelhoogte van de Z1000 ook voor de meesten onder hen, pasklaar is uitgevoerd. Maar dit even helemaal terzijde. Nu snel terug naar ons standpunt waar kwajongens de hoofdrol in spelen… Van die kwajongens is namelijk algemeen geweten dat ze altijd opgewekt zijn, een gouden hart hebben, nooit oud worden en heel goed zijn in… nu ja, de rest van dit betoog vullen jullie zelf maar naar believen in. We offeren onze verbeelding niet helemaal aan jullie op. Wat had je wel gedacht… Punt is dat Kawasaki met de Z1000 helemaal terug is van weggeweest. Zoveel is zeker! De rest zijn woorden in de wind die je achterlaat als je met deze rakker de baan opgaat en geniet, geniet en nog meer geniet, van wat hij je allemaal te bieden heeft. De Z1000 in onze persoonlijke top tien van de beste motoren die we ooit gereden hebben? Zeker weten! |
| naar top |
|
|
|
|
| Motor |
| Type: |
|
viercilinder viertakt in lijn, vier kleppen per cilinder |
| Koeling: |
|
vloeistof |
| Voeding: |
|
Elektronische injectie |
| Boring X slag: |
|
77,2 x 50,9 mm |
| Cilinderinhoud: |
|
953 cc |
| Compressie: |
|
12,2 :1 |
| Maximum vermogen: |
|
127 pk @ 10.000 o.p.m |
| Maximum koppel: |
|
95,6 Nm @ 8.000 o.p.m |
| Versnellingsbak: |
|
6 verhoudingen |
| Koppeling: |
|
natte meervoudige plaatkoppeling |
| Eindoverbrenging: |
|
ketting |
|
|
|
| Rijwielgedeelte |
| Frame: |
|
stalen buizenframe |
| Ophanging vooraan: |
|
Upside down 41mm, veervoorspanning en uitgaande demping instelbaar. |
| Ophanging achter: |
|
gasondersteund monoshock veerelement met link, veervoorspanning en uitgaande demping instelbaar. |
| Voorrem: |
|
dubbele semi-zwevende remschijf van 300 mm diameter met vierzuigerremklauwen. |
| Achterrem: |
|
enkele remschijf van 220 mm met zwevende enkelzuigerremklauw. |
| Voorband: |
|
120/70 ZR 17 |
| Achterband: |
|
190/50 ZR 17 |
|
|
| Maten en gewichten |
| Lengte |
|
2.080 mm |
| Breedte |
|
770 mm |
| Hoogte |
|
1.055 mm |
| Zithoogte |
|
820 mm |
| Wielbasis |
|
1380 mm |
| Grondspeling |
|
- |
| Leeggewicht |
|
198 kg |
| Tankinhoud |
|
18l |
|
|
|
| Prijs |
| 10.100 euro |
|
|
|
|
|
|
| naar top |
|
|
