> Home > modellen
Kawasaki ZX-6R 636
Inleiding
Eerste indrukken
Stadsverkeer
Snelweg
Sportief
Conclusie
Technische gegevens
print dit artikel
Net op het ogenblik dat we de nieuwe ZX-6R van Kawasaki onder ogen kregen stonden we op het punt om de 2002 versie van deze motor nog eens aan de tand te voelen. Zou deze motor dan om rijtechnische redenen dringend aan vervanging toe zijn? Met verdubbelde aandacht voor de kleinste details gingen we aan het werk.
naar top
Eerste indrukken
Het eerste wat me aan de ZX-6R opvalt is dat hij als twee druppels water lijkt op zijn grote broer, de ZX-9R. Zet twee van die motoren naast elkaar en je zal al heel goed moeten kijken om er zonder fout de 636 te kunnen uitpikken. De motor ziet er erg verzorgd uit. Nergens kan ik de ontwerpers op een slordigheidje betrappen, alles zit netjes daar waar het hoort. De technische componenten vormen een mooie eenheid met het bodywork en het geheel doet erg verzorgd aan. Wanneer ik in het zadel plaatsneem veranderd die indruk geenszins. Ook achter de kop van de stroomlijn -in de cockpit- is de zaak heel mooi afgewerkt. Van de aanwezigheid van elektrische bedradingen is nauwelijks iets te merken, laat staan dat ze er slordig zou bijhangen. De zithoogte is voor een dergelijke motor heel democratisch gehouden. Zelfs met mijn bescheiden lichaamslengte van om en bij de 175 centimeter heb ik geen problemen om met mijn beide voeten mooi aan de grond te komen. De ruime, ronde vormen van de motor lijken heel wat kleiner vanuit het zadel. De stuurhelften staan verrassend hoog opgesteld voor een supersport 600 en samen met de comfortabel geplaatste voetsteunen zorgt dit gegeven voor een aangename sportieve maar toch ook relaxte zithouding. Het zicht op de traditioneel uitgevoerde tellerpartij is dan ook uitstekend en we moeten onze nek niet in een zwanenhals buigen om een goed uitzicht te krijgen op wat er zich voor ons allemaal afspeelt. En dat is nogal wat, want we bevinden ons in het hartje van Brussel op het ogenblik dat we de eerste meters met deze motor afleggen.
naar top
Stadsverkeer
Meteen kunnen we de eigenschappen van de ZX-6R in het stadsverkeer uitproberen. De bestrating is naar goede Belgische gewoonte ook in Brussel zo gevarieerd dat de vering het meteen hard te verduren krijgt. Een onvervalste kasseienstrook die de Brusselaars blijkbaar uit De Hel van het Noorden hebben geïmporteerd doet verwoede pogingen om mij samen met de vering van de motor van de wijs te brengen, maar slaagt daar niet in. De bewegingen van het chassis zijn natuurlijk wel duidelijk voelbaar maar echt hinderlijk worden ze nooit en de motor volgt mooi de rijlijn die ik in mijn gedachten heb uitgestippeld. Even later rijd ik me bijna vast in de volgende hinderlaag die het Brusselse verkeer voor mij in petto heeft. Een prachtige verkeersknoop die zichzelf niet lijkt te kunnen ontwarren strekt zich voor me uit. Zonder noemenswaardige inspanningen laat de ZX-6R zich tussen de blikken vierwielers en de Brusselse trams door leiden. De ruime stuuruitslag en de goede zithouding werken perfect samen met het soepele viercilinderblok dat geen moeite doet om roet in het eten te gooien. De koppeling laat zich heel gemakkelijk bedienen en met een streepje gas laveer ik om de talrijke obstakels heen. Wanneer ik eindelijk de Kawasaki de ring rond Brussel kan oprijden ben ik al overtuigd van zijn meer dan opmerkelijke stadscapaciteiten. Tenslotte vormde deze motor toch de basis van de Supersport 600 waarmee een zekere meneer Pitt in 2001 de wereldtitel wist te behalen.
naar top
Snelweg
Het verkeer op de snelweg is niet erg druk en ik schakel op naar de zesde versnelling en laat de motor optrekken naar de snelheid die de wet nog net als aanvaardbaar heeft vastgesteld. De versnellingsbak schakelt zacht en precies en een tikje van mijn tenen is al genoeg om in een de volgende verhouding te komen. Het motorblok geeft mooi lineair zijn vermogen af en voelt zich duidelijk in zijn sas bij elk toerental dat hoger is dan pakweg 2.500 toeren per minuut. Wanneer de derde rijstrook vrij voor mij ligt draai ik het gas bruut open. De motor pakt meteen op vanuit de zesde versnelling en begint soepel en gestaag te versnellen. Om het andere verkeer vlot in te halen moet ik dus niet terugschakelen naar een lagere versnelling, maar kan ik de bak rustig in zesde laten staan. Net voor de afrit die ik moet nemen ligt de rechter rijstrook er erbarmelijk bij. Twee duidelijk waarneembare langsgroeven, veroorzaakt door duizenden vrachtwagens die me hier voor zijn geweest moet ik kruisen om de weg naar huis te nemen. De Kawasaki neemt deze twee hindernissen zonder enige verstoring. Het rijwielgedeelte blijft stabiel en strak aanvoelen, zelfs al kruisen we de sporen niet zo snel mogelijk. Ook in de lange bocht die nu volgt bewijst de ZX-6R zijn volwassenheid. Vlotjes nemen we samen de verkeerswisselaar en ik merk op dat - zelfs indien ik de gasstand verander - de motor perfect op zijn lijn blijft en dus heel neutraal stuurt. Het verkeer op het volgende deel van de snelweg is heel wat minder druk en het gas kan dan ook een stukje verder open blijven staan. Met een vaart van dik 160 kilometer per uur bol ik naar mijn bestemming toe en geniet intussen van de goede windbescherming die de Kawa voor mij heeft gereserveerd. De perfecte zithouding en de afwezigheid van veel rijwind zorgen ervoor dat ik me bijna laat verleiden om de motor nog wat meer de vrije teugel te geven. Maar dat doe ik niet; je weet maar nooit wie er allemaal in die wagens zit die je moeiteloos voorbij flitst. Even later ben ik heel blij met deze beslissing want plots gaan de remlichten van de wagens voor mij heftig branden. Ik grijp met twee vingers naar de voorrem en voer progressief de druk op de hendel op. De motor reageert onmiddellijk en vertraagt sterk en vertrouwenwekkend. Moeiteloos breng ik de snelheid terug naar het sukkeldrafje waarmee ik even later in tweede versnelling tussen de rijen auto’s doorschuif. Gelukkig bevind ik me op nu op enkele honderden meters van de afrit die ik moet nemen en even later duik ik de lange rechter bocht in die naar de vrijheid leid. De motor laat zich heel gemakkelijk op één oor leggen en steeds verder gaat het gas open. Toch voel ik me heel goed in mijn sas op deze Kawasaki. Het lijkt wel of ik er al heel lang mee op pad ben, ondanks het feit dat we er samen nauwelijks 60 kilometer hebben opzitten. Dat belooft voor later, als we willen onderzoeken wat de 636 op sportief vlak zo allemaal te bieden heeft.
naar top

Sportief
Men heeft mij altijd voorgehouden dat sporten gezond is, dus laat ik ook deze keer de kans niet liggen om met deze supersport 600 een eindje te gaan stoeien. De bochtige secundaire wegen die ik als de palm van mijn hand ken, vormen een ideaal testparkoers dat nog niet ontdekt is door overijverige wetsdienaars die de staatskas een extraatje willen bezorgen. Beginnen met een stoplichtsprintje lijkt me wel leuk; ik ga er bij de eerste gelegenheid die zich voordoet eens goed voor zitten. Wanneer het verkeerslicht op groen springt vier ik de koppeling en geeft een royale streep gas. De Kawa schiet uit de startblokken en werpt zijn toerentellernaald enthousiast naar de rode zone. Het front van de motor blijft daarbij voorbeeldig waar het hoort, namelijk netjes aan de grond. De perfect werkende versnellingsbak laat zich snel schakelen, zelfs indien ik de koppeling niet gebruik. Al snel dient de derde versnelling zich aan. Enkele honderden meters verder moet ik door een korte, trage bocht maar toch laat ik de vierpitter het uitschreeuwen van plezier. Remmen kan ik later wel. De motor blijft onder deze vlotte behandeling heel stabiel aanvoelen en gaat even later heel gecontroleerd in de remmen. De voorvork veert slechts weinig in, zelfs op het ogenblik dat ik hard in de remmen knijp, en van een echte duikneiging is helemaal geen sprake. Na een licht duwtje tegen de stuurhelft laat de ZX-6R zich in de bocht vallen en staat al even snel daarna weer recht. Moeiteloos, voorspelbaar en te allen tijden stabiel laat de Kawasaki zich door de bochten sturen, al liggen die er soms niet zo netjes bij. De afstelling van zowel de voorvork als de achtervering is duidelijk afgestemd op het gebruik op onze onvolprezen Belgische wegen. Niet zo hard dat ze de putten en bulten moeiteloos aan de bestuurder doorgeven, maar ook niet te zacht om het strakke stuurgedrag van de Kawasaki aan te tasten. En zo hoort het ook. Met minder mag je op een moderne, sportief getinte motorfiets geen genoegen nemen.

Na een degelijke opwarming kan een sportman alles uit de kast halen en natuurlijk kan een sportieve gast als de Kawasaki ZX-6R dat ook. Met het gas in de hoek sprintte hij heel gemakkelijk naar snelheden boven de streep van de 240 kilometer per uur en was zelfs toen nog duidelijk niet aan het einde van zijn Latijn. Opmerkelijk daarbij was dat deze lichte motor heel mooi rechtdoor bleef rijden en slechts minieme stuurcorrecties nodig had om op koers te blijven. De Bridgestone BT012 SS banden waarmee de testmotor geschoeid is, zitten daar ongetwijfeld voor iets tussen; maar het rijwielgedeelte van de ZX-6R levert natuurlijk het leeuwendeel van deze prestatie.
naar top

Conclusie

Is deze Kawasaki dan zo goed als perfect? Natuurlijk durven we dat stellen want bijna elke hedendaagse motor presteert goed in het gebruiksgebied waarvoor hij ontworpen is. Of Kawasaki oorspronkelijk echt zo een breed gebruiksgebied voor zijn ZX-6R in gedachten heeft gehad weten we niet maar dat deze motorfiets van heel veel markten thuis is staat vast. Zowel bij stadsritten, rustig gereden toerwerk als snedig scheurwerk presteert hij voortreffelijk. We verdenken er hem bovendien van dat hij het heel aardig zou doen op een lange motorreis, waarbij je niet te veel bagage wilt meenemen. Enkel de achterrem krijgt van ons een onverbiddelijke onvoldoende. Die kleine enkele remschijf in het achterwiel is al even onefficiënt als die van de meeste supersport motorfietsen die we tot nu toe gereden hebben. Je moet al heel hard op het rempedaal trappen, wil je een waarneembare remwerking teweeg brengen. Dat alleen is natuurlijk geen reden om deze sportieveling binnenkort baan te doen ruimen voor zijn opvolger. De iets minder uitgesproken agressieve uitstraling zal naar ons gevoel eerder de oorzaak zijn waarom de huidige 636 binnenkort tot overjaars model wordt gedegradeerd. Maar wat een model! Mij mogen ze er gerust eentje brengen, ook al staat de opvolger nu al te trappelen van ongeduld om aan de tand te worden gevoeld.

naar top

Technische gegevens:
Motor
Type: viercilinder viertakt in lijn
Koeling: vloeistof
Distributie: 4 kleppen per cilinder
Voeding: carburatoren Mikuni 36
Boring X slag: 68 x 43,8
Cilinderinhoud: 636 cc
Compressie: 12,8:1
Maximum vermogen: 113 pk@ 12500 opm
Maximum koppel: 71 Nm@ 9800 opm
Versnellingsbak: 6 verhoudingen
Koppeling: natte meerplaatskoppeling
Rijwielgedeelte
Frame: aluminium balkframe
Ophanging vooraan: klassieke voorvork, volledig regelbaar
Ophanging achter: monoshock demper, volledig regelbaar
Voorrem: dubbele remschijf 300 mm diameter met zesrzuigerremklauwen
Achterrem: enkele remschijf 220 mm diameter met tweezuigerremklauw
Voorband: 120/70 ZR 17
Achterband: 180/55 ZR 17
Maten en gewichten
Zithoogte: 820 mm
Wielbasis: 1400 mm
Balhoofdhoek: nb
Gewicht: 172 kg droog
Tankinhoud: 18 l
Prijs
9.495 euro
Importeur België:
Kawasaki Belgium
naar top